золота́рь

1. (ювелир) уст. залата́р, -ра́ м.;

2. (позолотчик) спец. пазало́тнік, -ка м.;

3. (ассенизатор) прост., уст. залата́р, -ра́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

боро́здка ж., уменьш.

1. баразёнка, -кі ж.; разо́рка, -кі ж.; см. борозда́;

2. (углубление на чём-л.) раўчу́к, -ка́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брати́шка разг.

1. (маленький брат) бра́цік, -ка м., бра́тка, -кі м.;

2. (в обращении) бра́тка, -кі м., брато́к, -тка́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ко́тик

1. уменьш.-ласк. като́к, -тка́ м.; ко́цік, -ка м.;

2. зоол. ко́цік, -а м.;

морско́й ко́тик зоол. марскі́ ко́цік;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

о́блачко ср.

1. уменьш. во́блачка, -ка ср.; (тучка) хмуры́нка, -кі ж.;

2. перен. цень, род. це́ню м.; хмуры́нка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

одержи́мый

1. сущ. (больной) апанта́ны, -нага м.; утрапёны, -нага м.; манья́к, -ка м.;

2. прил. апанава́ны;

одержи́мый мы́слью апанава́ны ду́мкаю.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

о́ко во́ка, -ка ср.;

в мгнове́ние о́ка у вокамгне́нне, у адзін мо́мант;

бере́чь как зени́цу о́ка берагчы́ як зрэ́нку во́ка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

руководи́тель кіраўні́к, -ка́ м.;

руководи́тели госуда́рства кіраўнікі́ дзяржа́вы;

руководи́тель учрежде́ния кіраўні́к устано́вы;

кла́ссный руководи́тель кла́сны кіраўні́к;

руководи́тель кружка́ кіраўні́к гуртка́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сопровожда́ющий

1. прич. які́ (што) суправаджа́е;

2. прил. суправаджа́льны, адначасо́вы;

сопровожда́ющие обстоя́тельства суправаджа́льныя (адначасо́выя) акалі́чнасці;

3. сущ. суправаджа́льнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хайло́ ср.

1. (устье печи) чале́снікі, -каў, ед. чале́снік, -ка м.;

2. перен., бран. ля́па, -пы ж., зя́па, -пы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)