вы́мантачыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

Разм. Тое, што і выманіць (у 2 знач).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́піс, ‑а, м.

Разм. Тое, што выпісана адкуль‑н., выпіска; вытрымка, цытата. Метрычны выпіс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абша́рына, ‑ы, ж.

Разм. Тое, што і абшар. Кароткі зычны залп ускалыхнуў абшарыну. Нікановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абязлю́днець, ‑ее; зак.

Тое, што і абязлюдзець. З-за позняга часу вуліцы абязлюднелі. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абганя́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Разм. Тое, што і анучнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ква́пны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і сквапны. Квапным вокам [Міхля] акінула Харытонаў пакойчык. Баранавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клубкава́ты, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і клубісты. Плылі лёгкія, як пух, клубкаватыя воблачкі. Карпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клубча́сты, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і клубісты. Клубчасты, кучаравы хвост дыму ўсё падаўжаўся. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кня́жы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і княжацкі. [З узгорка] відаць .. чорная вежа сярэдневяковага княжага замка. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кроватачы́васць, ‑і, ж.

1. Схільнасць да кровацячэння. Кроватачывасць дзяснаў.

2. Тое, што і гемафілія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)