фо́ ра
(іт.
1) выгук усхвалявання ў італьянскім тэатры, якім просяць паўтарыць нумар праграмы;
2) перавага, ільгота, якая даецца больш слабому ўдзельніку спаборніцтва;
даць фору-н. у чым-н.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
пино́ к разг. о́ к, -шка́ м. а́ р, -ру м. ы́ спятак, -тка м.
дать пинка́ штурхну́ ць (уда́ рыць) наго́ й, даць вы́ спятка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дра́ ла в знач. сказ. прост. а́ ла;
даць (зада́ ць) д. (дзёру, драпака́ , ця́ гу, лататы́ )а́ ть) дра́ ла (дёру, тя́ гу, лататы́ , стрекача́ , стречка́ )
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рэ́ шта ж.
1. оста́ ток м. о́ е ср.
2. (о деньгах ) сда́ ча;
◊ у рэ́ шце рэшт е́ концо́ в;
даць ~тыа́ чи
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Раня́ ць ’даваць магчымасць упасці, упускаць; скідаць (пра лісце)’ (ТСБМ ), слёзкі раняе (Сержп. Прык. ), сьлёзкі роніць (Касп. ), рані́ ць ’выкідваць, аддаваць’ раніла дзіця , рані́ ць душу (ашм. , мядз. , Сл. ПЗБ ), ’губляць, траціць, не шкадаваць’: здоровье своё роню на васъ (Нас. ), сюды ж роны́ тыса ’аблівацца слязамі’ (Доўн.-Зап., Пін. ). Параўн. рус. дыял. рони́ ть ’кінуць, даць магчымасць упасці’, укр. рони́ ти ’даваць упасці; скідаць’, польск. ronić ’траціць, выкідваць; звяргаць’, ’ліць слёзы’, ’губляць пер’е, рогі, зубы’, ’лускаць зерне’, чэш. roniti (пра слёзы) ’праліваць’, славац. roniť ’цячы, ліцца’, в.-луж. ronić ’губляць, праліваць (слёзы)’, н.-луж. roniś ’тс’, серб. ро̀нити ’даваць нырца’, балг. ро́ ня ’аддзяляць, абрываць; праліваць (слёзы)’, макед. рони ’тс’. Імаверна, першасным значэннем прасл. *roniti з’яўлялася ’даць , дазволіць, даць магчымасць упасці’; параўноўваюць з гоц. urrannjan ’паказвацца; узыходзіць (пра сонца)’, ст.- в.-ням. rennan ’прымушаць цячы, хутка бегчы’, грэч. ραίνω ’акрапляю, абсыпаю’ (Фасмер , 3, 501; Шустар-Шэўц , 2, 1235; БЕР , 6, 322).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кры́ тыка
[фр. critique, ад гр. kritike (techne) = майстэрства разбіраць]
1) разбор, абмеркаванне каго-н. , чаго-н. з мэтай ускрыць недахопы, даць ацэнку;
2) літаратурны жанр, задачай якога з’яўляецца ацэнка твораў літаратуры, навукі, мастацтва (напр. тэатральная к.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дава́ цца , даюся, даешся, даецца; даёмся, даяцеся; заг. давайся; незак.
1. Незак. да дацца (у 1 і 3 знач.).
2. Зал. да даваць (гл. даць у 1–5 і 8 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хе , выкл.
Разм. Ужываецца для перадачы кароткага жартаўлівага, часам іранічнага смяшку. — Хе, — пасміхаецца бацька. — Большая марока — сад вырасціць, сілу яму даць . Ракітны . [Мяснікоў:] — А дзетак не прыбавілася? [Касач:] — Хе! Чаму не! Гурскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
á bklären
1. vt даць адсто́ яцца, ачышча́ ць
2. ~, sich адсто́ йвацца (пра вадкасць )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
á usrutschenvi (s)
1) паслізну́ цца, пакаўзну́ цца
2) зрабі́ ць памы́ лку [про́ мах], даць ма́ ху
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)