verbürgen vt і ~, sich (für A) дава́ць зару́ку, паручы́цца (за каго-н., што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verspréchen n -s, рэдка pl абяца́нне;

ein ~ gében* дава́ць абяца́нне;

ein ~ hálten* [éinlösen] стрыма́ць абяца́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beget [bɪˈget] v. (begot, begot; archaic begat, begotten)

1. lit. дава́ць жыццё; быць ба́цькам;

Abraham begat Isaac. bibl. Аўраам нарадзіў Ісаака.

2. fml выкліка́ць, спараджа́ць;

War begets misery. Вайна прыносіць пакуты.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

undertaking [ˌʌndəˈteɪkɪŋ] n.

1. спра́ва, пачы́н, пачына́нне;

a risky undertaking рызыко́ўная спра́ва;

a commercial undertaking камерцы́йная спра́ва

2. fml абяца́нне, гара́нтыя;

give a solemn undertaking дава́ць сур’ёзнае абяца́нне

3. [ˈʌndəteɪkɪŋ] пахава́льнае бюро́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

МАСТА́ЦКІ СТЫЛЬ,

адзін з асноўных функцыянальных стыляў мовы, што ўтвараецца сістэмай моўных сродкаў маст. л-ры ў яе гал. родах — эпасе, лірыцы, драме. Выконвае не толькі агульную для інш. стыляў камунікатыўную функцыю, але і ўласцівую толькі яму эстэт. — функцыю эмацыянальна-вобразнага ўздзеяння на чытача. У М.с. назіраецца глыбокае ўзаемадзеянне ўсіх стылістычных рэсурсаў, дапускаецца ўключэнне элементаў і фрагментаў інш. функцыянальных стыляў. Для яго характэрна метафарычнасць, вобразнасць адзінак розных моўных узроўняў, экспрэсіўнасць, узнёсласць. У ім часта ўжываюцца розныя вобразна-выяўленчыя сродкі (эпітэты, параўнанні, увасабленні, гіпербалы, літоты, перыфразы) і стылістычныя фігуры (анафара, эпіфара, антытэза, інверсія і інш.), якія дапамагаюць ствараць яркія маст. вобразы, даваць больш дэталёвае апісанне з’яў і фактаў рэчаіснасці, моўную характарыстыку персанажаў. У М.с. выкарыстоўваюцца не толькі літаратурныя, а і пазалітаратурныя моўныя сродкі (прастамоўная лексіка, жаргон, дыялектызмы і інш.), якія ўжываюцца не ў іх першаснай функцыі, а ў эстэтычнай. Кожны моўны сродак у маст. творы матываваны змястоўна і стылістычна. Разнавіднасці М.с. — паэт. мова, мова маст. прозы і драматургіі. Вылучаюць індывід. стылі асобных пісьменнікаў, мова якіх характарызуецца асаблівасцямі экспрэсіўнага адбору слоў, фразеалогіі, сінтаксічных канструкцый і марфалагічных рысаў і з’яўляецца прыватным праяўленнем агульных заканамернасцей М.с.

Літ.:

Цікоцкі М.Я. Сугучнасць слоў жывых... Мн., 1981;

Стилистика русского языка. 2 изд. Л., 1989;

Каўрус А.​А.​Сгылістыка беларускай мовы. 3 выд. Мн., 1992.

А.​І.​Жураўскі, Р.​Р.​Чэчат.

т. 10, с. 195

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

educate

[ˈedʒəkeɪt]

v.t.

1)

а) вучы́ць, адуко́ўваць

б) вучы́ць, навуча́ць (фа́ху, уме́льства)

2) пасыла́ць у шко́лу, дава́ць асьве́ту, выхава́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fodder

[ˈfɑ:dər]

1.

n.

фура́ж -у́, корм -у m., pl. кармы́

2.

v.t.

дава́ць корм (ко́ням, жывёле)

•

- cannon fodder

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fruit

[fru:t]

1.

n.

плод, фрукт -а m.

2.

v.

1) радзі́ць (пра расьліны), дава́ць ураджа́й

2) выро́шчваць садавіну́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

е́сці, ем, ясі́, есць; ядзі́м, ясце́, яду́ць; еў, е́ла; еш; незак.

1. каго-што і без дап. Ужываць ежу.

Е. яблыкі.

Чаго не ясі, таго ў рот не нясі (прыказка).

2. толькі ў інф. (у спалучэнні з дзеясловам). Ежа, харч.

Наварыць е.

Хацець е.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.), што. Разбураць хімічна, раз’ядаць.

Іржа есць жалеза.

4. (1 і 2 ас. не ўжыв.), што. Выклікаць пякучы боль, раздражняць (пра дым і пад.).

Густы дым еў вочы.

5. перан., каго-што. Не даваць спакою, мучыць (пра сумленне, тугу, боль).

Сэрца маё есць туга.

6. перан., каго (што). Папракаць, назаляць, не даваць спакою (разм.).

Кожны дзень грызуцца, ядуць адзін аднаго.

◊

Дарэмна хлеб есці (разм.) — не прыносіць ніякай карысці, гультаяваць.

Есці вачамі (разм.) — пільна ўглядацца, не адрываючы позірку.

Есці, як не ў сябе (разм.) — прагна есці.

Пасаліўшы, есці можна (разм.) — пра што-н. пасрэднае, цярпімае.

Поедам есці (разм., неадабр.) — бесперапынку папракаць.

|| зак. пае́сці, паем́, паясі́, пае́сць; паядзі́м, паясце́, паяду́ць; пае́ш (да 1 знач.: ужыць для ежы) і з’е́сці, з’ем, з’ясі́; з’есць; з’ядзі́м, з’ясце́, з’яду́ць; з’еш; з’е́дзены (да 1, 3, 5 і 6 знач.).

|| наз. яда́, -ы́, ДМ ядзе́, ж. (да 1 знач.).

У час яды.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

obywać się

незак.

1. абыходзіцца; даваць сабе рады без чаго;

2. абыходзіцца; задавольвацца;

3. звыкацца; прывыкаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)