лік¹, -у, мн. -і, -аў, м.

1. гл. лічыць.

2. Паняцце колькасці, велічыня, пры дапамозе якой праводзіцца лічэнне.

Цэлыя лікі.

Простыя лікі.

3. Колькасць каго-, чаго-н.

Л. рабочых дзён.

4. Састаў, рад, колькасць каго-, чаго-н.

Быць у ліку перадавых.

5. Граматычная катэгорыя, якая выражае адзінкавасць або множнасць.

Множны л.

Адзіночны л.

6. Вынікі гульні, выражаныя ў лічбах.

○

Астранамічныя лікі — пра вельмі вялікія лічбавыя велічыні.

Круглыя лікі — лікі без дробавых адзінак.

◊

Без ліку (разм.) — вельмі многа, шмат.

Ліку няма (разм.) — вельмі многа, незлічонае мноства каго-, чаго-н.

|| прым. лі́кавы, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

flying [ˈflaɪɪŋ] adj. які́ лятае, ляту́чы

♦

a flying visit BrE (ве́льмі) кароткатэрміно́вы візі́т;

with flying colours з вялі́кім по́спехам, ве́льмі паспяхо́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

apple [ˈæpl] n. я́блык

♦

the apple of one’s eye не́шта ве́льмі дараго́е; ве́льмі дарагі́ чалаве́к;

the apple of discord я́блык разла́ду

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

candy [ˈkændi] n. AmE

1. цуке́рка, ледзяне́ц

2. ласу́нак, прысма́кі

♦

like taking candy from a baby infml ве́льмі лёгка, ве́льмі про́ста

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дамча́ць

1. гл. дамчацца;

2. (вельмі хутка давезці) j-n etw. sehr schnell hínfahren* [hínbringen*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скепты́чны sképtisch, zum Bedénken genéigt;

яго́ адка́з гуча́ў ве́льмі скепты́чна séine Ántwort klang sehr sképtisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мікратэлеві́зар

(ад мікра- + тэлевізар)

тэлевізар вельмі малых памераў, які працуе на паўправадніках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікрацэфа́л

(ад мікра- + -цэфал)

чалавек з вельмі малой, недаразвітай галавой (параўн. макрацэфал).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

варо́жы, -ая, -ае.

1. гл. вораг.

2. Вельмі непрыязны, поўны варожасці, нянавісці.

Варожыя адносіны.

В. погляд.

3. Непрыяцельскі.

В. тыл.

|| наз. варо́жасць, -і, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

востра... (а таксама вастра...).

Першая састаўная частка складаных слоў, якая па знач. адпавядае:

1) слову «востры», напр.: востравугольны, востракантовы;

2) словам «вельмі», «надта», «надзвычай», напр.: вострадэфіцытны, востразаразны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)