Verbum

áuswirken

1. vt нада́ць фо́рму, апрацава́ць

2. ~, sich (auf A) адбі́цца (на чым-н.); уплыва́ць (на што-н.)

behárren vi (h, s)

1) насто́йваць (auf A, bei D – на чым-н.)

2) не мяня́цца; трыма́цца свайго́

Bekúndung f -, -en

1) паведамле́нне (аб чым-н.), паказа́нне (у судзе)

2) выяўле́нне, праяўле́нне (сімпатыі, зацікаўленасці і г.д.)

Bestímmtheit f -, -en

1) пэўнасць

2) рашу́часць

3) упэўненасць, дакла́днасць;

etw. mit ~ wíssen* быць упэўненым у чым-н.

bevórzugen vt аддава́ць перава́гу (каму-н., чаму-н., D – над кім-н, над чым-н.); лічы́ць за ле́пшае

éifrig

1. a стара́нны, заўзя́ты, руплі́вы

2. adv заўзя́та, руплі́ва;

~ (bei etw. D) sein руплі́ва займа́цца (чым-н.)

éingewöhnen

1. vt прывуча́ць

2. ~, sich (in a) прывыка́ць (да чаго-н.); звыка́цца, асво́йвацца (з чым-н.); акліматызава́цца

éinweihen vt

1) (урачы́ста) адкрыва́ць; асвяча́ць

2) дзялі́цца (з кім-н., чым-н.), адкрыва́ць (каму-н. што-н.)

fórtleben vi праця́гваць жыць, увасабля́цца (у чым-н.);

sein Náme wird durch die Jahrhúnderte ~ яго́ імя́ перажыве́ стаго́ддзі

Höchstwert m -(e)s, -e найбо́льшае значэ́нне, ма́ксімум;

éinen ~ an etw. (D) erréichen дасягну́ць ма́ксімуму ў чым-н.