інгрэдые́нт, ‑у,
1. Састаўная частка якога‑н. злучэння або сумесі.
2.
[Ад лац. ingrediens, ingredientis — які ўваходзіць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інгрэдые́нт, ‑у,
1. Састаўная частка якога‑н. злучэння або сумесі.
2.
[Ад лац. ingrediens, ingredientis — які ўваходзіць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інтэрні́раваць, ‑ірую, ‑руеш, ‑руе;
Зрабіць (рабіць) інтэрніраванне каго‑,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іншабыццё, ‑я,
Катэгорыя ідэалістычнай дыялектыкі Гегеля, якой абазначаецца адзін з момантаў пераходу
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іржа́ўленне і ржа́ўленне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
када́стр, ‑у,
[Фр. cadastre.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кута́с, ‑а,
Пучок нітак, звязаных разам на адным канцы, які служыць для ўпрыгожання
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лімітава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе;
Устанавіць (устанаўляць) ліміт, крайнюю норму
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закартаграфава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе;
Нанесці што‑н. на карту, скласці карту
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зака́яцца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Даць сабе слова, абяцанне не рабіць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запеленгава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе;
Вызначыць месца знаходжання каго‑,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)