Verbum

прамардава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., каго.

Мардаваць некаторы час. Прамардаваць работнікаў на полі цэлы дзень.

праму́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Разм.

1. Памучыць, прымусіць мучыцца.

2. Мучыць некаторы час.

прыміры́цель, ‑я, м.

Той, хто прымірае каго‑н. з кім‑н. Выступаць у ролі прымірыцеля.

прынараві́ць, ‑раўлю, ‑ровіш, ‑ровіць; зак., каго-што.

Прыстасаваць, прыладзіць. Прынаравіць сваю хаду да хады спадарожніка.

разжані́ць, ‑жаню, ‑жэніш, ‑жэніць; зак., каго.

Разм. Расстроіць чый‑н. шлюб; развесці (у 3 знач.).

раскрыва́віць, ‑ваўлю, ‑вавіш, ‑вавіць; зак., каго-што.

Разадраць, разбіць да крыві. Раскрывавіць рукі аб калючкі.

рэзервава́ць, ‑вую, ‑вуеш, ‑вуе; зак. і незак., каго-што.

Захаваць (захоўваць) на запас, у рэзерве.

рэнамэ́, нескл., н.

Кніжн. Думка, якая склалася пра каго‑, што‑н., рэпутацыя. Страціць сваё рэнамэ.

[Фр. renommée.]

саджа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.

Тое, што і садзіць (у 1–14 знач.).

самаізалява́цца, ‑лююся, ‑люешся, ‑люецца; зак. і незак.

Ізаляваць самога (саміх) сябе ад каго‑, чаго‑н.