Verbum

únterstellen I

1. vt падстаўля́ць

2. ~, sich станавіцца (пад што-н.); хава́цца (пад чым-н.) (ад дажджу)

basíeren

1. vt (auf D) асно́ўваць, грунтава́ць

2. vi і ~, sich (auf D) грунтава́цца (на чым-н.)

benéiden vt (um A) зайздро́сціць (каму-н. у чым-н.);

er ist nicht zu ~ яму́ не пазайздро́сціш

beréinen, beréinigen vt

1) ула́джваць; разабра́цца (з чым-н.)

2) пераадо́льваць, ліквідо́ўваць;

die Luft ~ перан. разрадзі́ць атмасфе́ру

beríchten vt, vi дакла́дваць, дано́сіць; паведамля́ць (über A – аб чым-н.);

es wird beríchtet, dass… паведамля́юць, што…

Bestéhen n -s

1) існава́нне

2) трыва́ласць

3) зда́ча (іспытаў)

4) насто́йванне (auf D – на чым-н.)

nácheilen vi (s) (D) спяша́цца, бе́гчы, імча́цца (за кім-н.); гна́цца (за кім-н., за чым-н.)

náchhelfen* vi (D, j-m bei D, in D) дапамага́ць, садзе́йнічаць, спрыя́ць (каму-н. у чым-н.)

náchstürzen vi (s) (D)

1) кі́дацца наўздаго́н (за кім-н.)

2) ру́хнуць, абвалі́цца ўсле́д (за чым-н.)

Óberbefehl m -(e)s вайск. гало́ўнае кама́ндаванне;

den ~ führen [háben] (über A) кама́ндаваць, распараджа́цца (кім-н., чым-н.)