экумені́зм

(ад гр. oikumene = Сусвет)

рух за аб’яднанне ўсіх хрысціянскіх цэркваў.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

bottleneck [ˈbɒtlnek] n.

1. ву́зкае або́ ве́льмі ажы́ўленае ме́сца на ву́ліцы або́ даро́зе, што затры́млівае рух тра́нспарту

2. перашко́да (у бізнесе або прамысловасці)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ву́лічны в разн. знач. у́личный; (непристойный, грубый — ещё) площадно́й;

в. рух — у́личное движе́ние;

в. хлапчу́к — у́личный мальчи́шка;

~ная ла́янка — площадна́я брань

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

atomic

[əˈtɑ:mɪk]

adj.

1) а́тамны

atomic research — а́тамнае дасьле́даваньне

2) прыво́джаны ў рух а́тамнай энэ́ргіяй

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rotary

[ˈroʊtəri]

adj.

1) вярча́льны

rotary movement — вярча́льны рух

2) ратацы́йны

rotary engine — ратацы́йны рухаві́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

МАЦЫЁН (ад лац. motio рух),

хадзьба, прагулка пяшком з мэтай умацавання здароўя або для адпачынку; можа быць састаўной часткай лячэбнага рэжыму хворага.

т. 10, с. 231

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ру́шыцца, -шуся, -шышся, -шыцца; зак. і незак.

1. зак. Скрануцца з месца, пачаць рух.

Р. з месца.

2. зак. Накіравацца куды-н.

Р. ў паход.

За кароткі час будаўніцтва значна рушылася наперад (перан.: атрымала далейшае развіццё).

3. незак. Тое, што і рухацца.

Ніхто не рушыцца з месцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Verkéhr m -(e)s

1) рух; ву́лічны рух;

im ~ sein курсі́раваць;

den ~ drósseln скарача́ць рух, рабі́ць перашко́ды нарма́льнаму ру́ху;

den ~ stören паруша́ць рух;

auf der Stráße herrscht stárker [réger] ~ на ву́ліцы вялі́кі рух

2) вайск. рух (па камунікацыях)

3) зно́сіны (па пошце, чыгунцы)

4) фін. абарачэ́нне

5) зно́сіны;

mit j-m ~ háben [pflégen], mit j-m im ~ stéhen* падтры́мліваць зно́сіны [знаёмства] з кім-н.;

bríeflicher ~ перапі́ска, карэспандэ́нцыя;

◊

der ~ mit ihm ist nichts für dich ён табе́ не кампа́нія

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

анабапты́зм, ‑у, м.

Рэлігійны рух, які пачаўся ў Германіі ў 16 ст. супраць афіцыйнай царквы і яе догматаў і набыў форму сацыяльная пратэсту супраць феадальнага прыгнёту.

[Ад грэч. anabaptizo — зноў хрышчу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іканабо́рства, ‑а, н.

Гіст. Грамадскі рух у Візантыі ў 8–9 стст. супроць уціску царквы і манастырскага землеўладання, які праходзіў пад знакам барацьбы супроць пакланення іконам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)