Падня́ць ’узяць, падабраць што-н. з зямлі, падлогі і пад.; перавесці ў вертыкальнае становішча і г. д.’ Рус. подня́ть, укр. підня́ти, польск. podjąć і г. д. Да праслав. j‑ьmǫ, ęti. Параўн. абняць, мець.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абсерва́цыя

(лац. observatio)

1) уважлівае нагляданне, сачэнне, агляд, 2) назіранне на працягу пэўнага тэрміну над ізаляванымі ў спецыяльным памяшканні здаровымі людзьмі, якія маглі мець кантакт з хворымі;

3) вызначэнне месцазнаходжання судна па берагавых прадметах або па нябесных свяцілах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

in tow

а) на буксі́ры

б) informal мець у хвасьце́, пад апе́кай; цягну́ць з сабо́й

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bring home the bacon

а) мець уда́чу, дасягну́ць мэ́ты; здабы́ць узнагаро́ду

б) зарабля́ць на пражыцьцё

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bask

[bæsk]

v.i.

1) грэ́цца, выграва́цца (на со́нцы, ля агню́)

2) Figur. це́шыцца шча́сьцем, мець асало́ду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разуме́нне ср.

1. представле́ние, поня́тие;

мець агу́льнае р. аб чым-не́будзь — име́ть о́бщее представле́ние (поня́тие) о чём-л.;

2. понима́ние;

пра́вільнае р. пыта́ння — пра́вильное понима́ние вопро́са

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

superfluity [ˌs(j)u:pəˈflu:əti] n. fml

1. лі́шак, празме́рнасць;

a superfluity of words мно́ства лі́шніх слоў;

have smth. in superfluity мець чаго́-н. замно́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

taste​2 [teɪst] v.

1. каштава́ць (што-н.)

2. адчува́ць смак

3. мець смак, пры́смак;

The pie tastes nice. Гэты пірог смачны.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

transact [trænˈzækt] v. fml ве́сці (справы); заключа́ць пагадне́нні (паміж кім-н.);

transact only with honest people мець спра́вы то́лькі з прысто́йнымі людзьмі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

uniform​2 [ˈju:nɪfɔ:m] adj. адзі́ны, аднаро́дны, адно́лькавы;

be of (а) uniform length мець адно́лькавую даўжыню́;

uniform data transfer comput. уніфікава́ная перада́ча да́ных

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)