ЗАХО́ДНЯЯ РЫ́МСКАЯ ІМПЕ́РЫЯ,

прынятая ў гіст. л-ры назва зах. ч. Рымскай імперыі ў 4 ст.—476 (год звяржэння апошняга імператара Ромула Аўгустула).

т. 7, с. 24

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«Свяшчэнная Рымская імперыя» (гістар.) 1/564, 590; 3/67, 250, 293, 429, 439; 5/160, 171, 381, 442, 443; 6/220, 302, 463, 554; 7/17, 502; 8/95, 503; 9/460—461; 11/279, 317

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

імпе́рскі, -ая, -ае.

1. гл. імперыя.

2. перан. Тое, што і вялікадзяржаўны.

Імперскія амбіцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

импе́рия імпе́рыя, -рыі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

empire [ˈempaɪə] n. імпе́рыя;

the Roman empire Ры́мская імпе́рыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рэйх

(ням. Reich = дзяржава, імперыя);

Трэці рэйх — германская імперыя, гітлераўская Германія.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

imperium

н. імперыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Turkish​2 [ˈtɜ:kɪʃ] adj. турэ́цкі;

the Turkish Empi re Асма́нская імпе́рыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

асма́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да асманаў, належыць ім (у афіцыйных назвах, якія адносяцца да старой султанскай Турцыі); тое, што і турэцкі. Асманская імперыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cesarstwo

н.

1. імперыя;

cesarstwo rzymskie — рымская імперыя;

2. імператар з жонкай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)