Стволля ‘маркоўнік лясны, Anthriscus Hoffm.’ (смаг., Кіс.), ствольны цвет ‘тс’ (віц., Ан.; Кіс., 16). Рус. смал., пск., цвяр. ствол, стволья ‘дзягіль’. Да ствол (гл.). Мяркулава (Очерки, 67) прыводзіць аналагічныя назвы ням. Stengel, Tufen.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кветка; краска (разм.); цвет (зб.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

ізумру́дны в разн. знач. изумру́дный;

і. пярсцёнак — изумру́дное кольцо́;

і. ко́лер — изумру́дный цвет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крэ́мавы в разн. знач. кре́мовый;

~вае піро́жнае — кре́мовое пиро́жное;

к. ко́лер — кре́мовый цвет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ачэ́рнены

1. окра́шенный в чёрный цвет;

2. перен. очернённый;

1, 2 см. ачарні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

смара́гдавы в разн. знач. смара́гдовый;

~вая бро́шка — смара́гдовая бро́шка;

с. ко́лер — смара́гдовый цвет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шакала́дны в разн. знач. шокола́дный;

~ная фа́брыка — шокола́дная фа́брика;

ш. ко́лер — шокола́дный цвет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

яскра́вы в разн. знач. я́ркий;

я. ко́леря́ркий цвет;

я. пры́кладя́ркий приме́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАНАПЕ́ЛЬКА (Ала Іванаўна) (н. 14.2.1960, в. Небытаў Хойніцкага р-на Гомельскай вобл.),

бел. паэтэса. Скончыла БДУ (1983). Працавала ў Доме літаратара Саюза пісьменнікаў Беларусі, у Бел. фондзе культуры, у газ. «Беларускае тэлебачанне і радыё», з 1998 у Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Друкуецца з 1977. Асн. тэмы твораў — драматызм жаночага лёсу, чалавек і прырода: зб. вершаў «Цвет алешыны» (1985). Піша для дзяцей. Адшукала і апублікавала вершы рэпрэсіраванай бел. паэтэсы Лесі Беларускі, якая загінула ў лагеры на Калыме. Пераклала на бел. мову араб. казкі «Тысяча і адна ноч» (1998), асобныя творы балг. пісьменнікаў.

Л.М.Гармік.

т. 7, с. 570

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Перла (пэрла) ’панцак’ (глыб., ЛА, 4). З пе́рл(а) ’жэмчуг’ у выніку пераносу значэння паводле падабенства колерам ячных круп з жэмчугам. Параўн. рус. перлавая крупа > перловка ’тс’, перловый цвет ’жамчужны, белы, з шызым адценнем’ (Даль, 3, 101).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)