2) грашо́вая ўзнагаро́да (за затрыма́ньне злачы́нца)
3) at any price — за ўся́кую цану́
2.
v.t.
1) цані́ць; ацэ́ньваць
2) прыцэ́ньвацца
•
- beyond price
- without price
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
value
[ˈvælju:]1.
n.
1) ва́ртасьць, кашто́ўнасьць; кары́снасьць; ва́жнасьць f.
the value of education — ва́жнасьць адука́цыі
2) кошт -у m., цана́f.
total value — агу́льны кошт
3) паку́пная здо́льнасьць; ва́ртасьць
The value of the ruble has varied greatly — Ва́ртасьць рубля́ мо́цна зьмяні́лася
4) ацэ́нка ва́ртасьці, усталява́ньне цаны́
He placed a value on his furniture — Ён вы́значыў цану́ на сваю́ мэ́блю
5) значэ́ньне, зна́чаньне n.
the value of a symbol — значэ́ньне сы́мбалю
6) Mus. даўжыня́ но́ты
2.
v.t.
1) ацэ́ньваць
The land is valued at ten thousand dollars — Зямля́ ацэ́неная на дзе́сяць ты́сячаў даля́раў
2) высо́ка цані́ць
to value one’s judgment — высо́ка цані́ць чыю́ ду́мку
•
- values
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
appreciate
[əˈpri:ʃieɪt]1.
v.t.
1) цані́ць; любі́ць; ацэ́ньваць
to appreciate classical music — любі́ць клясы́чную му́зыку
2) быць удзя́чным
We appreciate your help — Мы ўдзя́чныя вам за дапамо́гу
3) адчува́ць, адро́зьніваць
to appreciate even a very small difference in sounds — адро́зьніваць на́ват найме́ншую ро́зьніцу ў гу́ках
4) павыша́ць цану́
2.
v.i.
павыша́цца ў цане́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
consider
[kənˈsɪdər]
v.t.
1) абду́мваць, разгляда́ць, абмярко́ўваць, заду́мвацца над чым
2) прызнава́ць, лічы́ць
He considers them (to be) innocent — Ён лі́чыць іх невінава́тымі
to consider it necessary — прызнава́ць патрэ́бным
3) ду́маць, уважа́ць
4) лічы́цца з кім, шанава́ць (пагля́ды, пачу́цьці)
5) браць пад ува́гу, улі́чваць
all things considered — узя́ўшы ўсё пад ува́гу
6) цані́ць; мо́цна паважа́ць
7) разважа́ць, меркава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
przekładać
незак.
1. перакладваць, перакладаць;
przekładać z miejsca na miejsce — перакладаць з месца на месца;
2. перакладаць (на іншую мову);
3.kogo/co nad kogo/co аддаваць перавагу каму/чаму перад кім/чым;
przekładać poezję nad prozę — цаніць паэзію больш, чым прозу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Máßstabm -(e)s, -stäbe
1) тэх. машта́б; машта́бная ліне́йка, шкала́;
verjüngter ~ паме́ншаны машта́б;
in größerem ~ у больш шыро́кіх паме́рах [машта́бах]
2) крытэ́рый, ме́рка;
éinen hóhen ~ an etw. (A) ánlegen выстаўля́ць высо́кія патрабава́нні да чаго́-н.; высо́ка цані́цьшто-н.;
den éigenen ~ ánlegen ме́раць што-н. на свой аршы́н
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
шанава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; незак.
1.каго-што. Беражліва адносіцца, берагчы каго‑, што‑н. Наогул трэба адзначыць, што пінгвіны вельмі шануюць і берагуць свае яйкі.Маўр.— Не шануеш ты сябе, Каця, — уздыхнуўшы, сказала Мурашова.Скрыган.Шануй каня дома, а ён цябе ў дарозе.Прыказка.//што. Не даваць расходавацца чаму‑н. дарэмна; трымаць у цэласці. Шанаваць грошы.
2.каго-што. Клапатліва засцерагаць, берагчы ад чаго‑н. І пачаў [Несцер] гаварыць аб маладосці, што трэба шанаваць маладосць, бо старасці клікаць не трэба.Пестрак.
3.каго-што. Адносіцца з пашанай, павагай да каго‑, чаго‑н. Шанаваць народныя традыцыі. □ Стары Крышан шанаваў свайго зяця Рамана за працавітасць, цвярозасць і сумленне.Грахоўскі.Шануюць людзі памяць аб Крылове, аб яго Косціку...Шамякін.//Цаніць; надаваць; вялікае значэнне чаму‑н. Мельнік вельмі шанаваў свой аўтарытэт.Гамолка.//што. Захоўваць што‑н., прытрымлівацца чаго‑н. — Стойце, хлопцы, давай Шанаваць парадак.Колас.[Карпавіч:] — Я хоць і гарачы, а дысцыпліну нашу шаную...Машара.//што. Аддаваць перавагу. Любяць у Грынях кіно — будуць па колькі разоў глядзець; шануюць танцы — да раніцы і старыя і малыя выседзяць.Пташнікаў.Ну а гэты [чалавек] — шанаваў шпаргалку: Слабасць гэтакую меў здаўна.Гілевіч.
4.каго. Песціць. Андрэя Касцяневіча жыццё не вельмі шанавала. Бацька яго загінуў на фронце, а ў маці, акрамя Андрэя, было яшчэ двое малодшых: Барыс і Наста.Чарнышэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dear
[dɪr]1.
adj.
1) дарагі́; лю́бы; мі́лы
2) паважа́ны
Dear Sir (Madam) — Паважа́ны спада́р, -ая спада́рыня
3) дарагі́; кашто́ўны; высо́кі (цано́ю)
Fruit is still too dear — Садаві́на яшчэ́ задарага́я
2.
n.
дарагі́ -о́га m., дарага́я f.; лю́бы -ага m., лю́бая f.; даражэ́нькі -ага m., даражэ́нькая f.
3.
adv.
до́рага
а) to hold dear the memories of one’s childhood — до́рага цані́ць успамі́ны з свайго́ мале́нства