Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
emulsion[ɪˈmʌlʃn]n. эму́льсія;
emulsion paint эмульсі́йная фа́рба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ба́кан,
гл. бакен.
бака́н, ‑у, м.
Барвовая лакавая фарба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нітрафа́рба, ‑ы; Рмн. ‑аў; ж.
Фарба на нітралаку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГУА́Ш (франц. gouache ад італьян. guazzo вадзяная фарба),
фарба з тонка расцёртых пігментаў і водна-клеявых сувязных з дамешкай бяліл, а таксама жывапіс гэтымі фарбамі. Ужываецца для жывапісу па паперы, кардоне, фанеры, палатне, шоўку. Узнікла як разнавіднасць акварэлі, адрозніваецца ад яе гушчынёй, непразрыстасцю, матавасцю тонаў, часта спалучаецца з ёю. Была вядома ў Стараж. Егіпце. Шырока выкарыстоўвалася ў сярэднія вякі ў кніжнай мініяцюры, з часоў Адраджэння — для эскізаў, кардонаў фрэсак, партрэтных мініяцюр. Адзін з асн. матэрыялаў плаката, кніжнай графікі, дэкарацый, афарміцельскіх работ. У тэхніцы гуашы працавалі мастакі: А.Тычына, І.Ахрэмчык, Л.Лейтман, М.Тарасікаў, І.Немагай, М.Селяшчук, А.Л ось, У.Шапялевіч і інш.
У.І.Рынкевіч.
Да арт.Гуаш. А.Звераў. Аўтапартрэт. 1954.Да арт.Гуаш. У.Шапялевіч. Сіні вечар. 1995.
