Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
факты́чны
(ад факт)
які заснаваны на фактах, адпавядае фактам, сапраўдны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
НЕАБХО́ДНЫЯ І ДАСТАТКО́ВЫЯ ЎМО́ВЫ,
умовы правільнасці сцвярджэння, без выканання якіх дадзенае сцвярджэнне не можа быць правільным (неабходныя ўмовы) і пры выкананні якіх абавязкова будзе правільным (дастатковыя ўмовы). Маюць вял. пазнавальную каштоўнасць. Часта выраз «неабходна і дастаткова» замяняюць выразам «тады і толькі тады» або «ў тым і толькі ў тым выпадку».
У складаных матэм. праблемах адшуканне зручных для карыстання ўмоў бывае цяжкім. У такіх выпадках дастатковыя ўмовы робяць больш шырокімі, каб яны ахоплівалі магчыма большую колькасць выпадкаў, дзе зададзены факт мае месца, а неабходныя ўмовы — больш вузкімі, каб яны ахоплівалі як мага меншую колькасць лішкавых выпадкаў, дзе зададзены факт не мае месца. Такім чынам, дастатковыя ўмовы паступова збліжаюцца з неабходнымі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паказа́льны
1.в разн. знач. показа́тельный; (полный значения — ещё) знамена́тельный; примеча́тельный;
~ная гаспада́рка — показа́тельное хозя́йство;
п. суд — показа́тельный суд;
п. факт — показа́тельный (знамена́тельный, примеча́тельный) факт;
2. (служащий для указания) указа́тельный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
канстатава́ць
(фр. constater)
адзначаць, пацвярджаць наяўнасць чаго-н. (напр. к. факт).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Tátsachef -, -n факт;
~? няўжо́?;
éine náckte ~ го́лы факт;
das ist ~! гэ́та факт!;
der ~ Réchnung trágen* лічы́цца з фа́ктамі;
j-n vor éine ~ stéllen паста́віць каго́-н. пе́рад фа́ктам;
aus ~n lérnen вучы́цца на фа́ктах;
die ~ bleibt bestéhenфакт застае́цца фа́ктам
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ЛЕГІТЫ́МНАСЦЬ (ад лац. legitimus законны) палітычнай улады, прызнанне народам і паліт. сіламі краіны правамернасці, законнасці паліт. улады, яе інструментаў, механізмаў дзейнасці, а таксама спосабаў яе ўсталявання. Л. улады не з’яўляецца прававым працэсам і не валодае юрыд. функцыямі; яна нефармальна фіксуе ўжо існуючы факт прызнання ўлады народам.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
foregone conclusion
1) факт ама́ль ве́дамы напе́рад
2) няўхі́льны вы́нік
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АПРАЎДА́ННЕ,
прызнанне судом падсуднага невінаватым у прад’яўленым яму абвінавачанні. Апраўдальны прыгавор выносіцца ў выпадках, калі не ўстаноўлены факт злачынства, у дзеяннях падсуднага адсутнічае склад злачынства або не даказаны яго ўдзел у злачынстве. Пры апраўданні суд павінен неадкладна вызваліць падсуднага з-пад варты, калі ён быў да гэтага арыштаваны.