факты́чны
(ад
які заснаваны на фактах, адпавядае фактам, сапраўдны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
факты́чны
(ад
які заснаваны на фактах, адпавядае фактам, сапраўдны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
НАТА́ТКА,
кароткае паведамленне, у якім апісваецца
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паказа́льны
1.
2. (служащий для указания) указа́тельный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
канстатава́ць
(
адзначаць, пацвярджаць наяўнасць чаго
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Tátsache
~? няўжо́?;
éine náckte ~ го́лы
das ist ~! гэ́та
der ~ Réchnung trágen
aus ~n lérnen вучы́цца на фа́ктах;
die ~ bleibt bestéhen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
НЕАБХО́ДНЫЯ І ДАСТАТКО́ВЫЯ ЎМО́ВЫ,
умовы правільнасці сцвярджэння, без выканання якіх дадзенае сцвярджэнне не можа быць правільным (неабходныя ўмовы) і пры выкананні якіх абавязкова будзе правільным (дастатковыя ўмовы). Маюць
У складаных
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
характэ́рны
1. характе́рный, примеча́тельный;
2. (отличающий от других) характе́рный, типи́чный, отличи́тельный;
3. характе́рный;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
foregone conclusion
1)
2) няўхі́льны вы́нік
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЛЕГІТЫ́МНАСЦЬ (ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
до́каз, -у,
1. Довад або
2. Сістэма лагічных вывадаў, на падставе якіх выводзіцца новае палажэнне.
Рэчавы доказ — прадмет, які мае дачыненне да злачынства і спрыяе яго раскрыццю.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)