разлі́ к , -у, м.
1. гл.
2. Плата за работу, паслугі і пад.
3. Намер, меркаванне.
Хітры р.
4. Карыслівыя намеры, меркаванні.
Матэрыяльныя разлікі.
5. Расплата, пакаранне.
Р. будзе суровы.
6. Беражлівасць у расходаванні сродкаў.
Жыць з разлікам.
7. Група байцоў, якая абслугоўвае гармату, мінамёт, кулямёт і пад.
Мінамётны р.
◊
Брацца (прымацца) у разлік — улічвацца, брацца пад увагу .
Браць (узяць) у разлік — улічваць (улічыць), прымаць (прыняць) пад увагу .
Звесці разлікі з кім —
1) узаемна разлічыцца грашамі;
2) адпомсціць каму-н. за абразу, знявагу.
|| прым. разліко́ вы , -ая, -ае (да 2 знач. ).
Р. месяц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ігнарава́ ць , -ру́ ю, -ру́ еш, -ру́ е; -ру́ й; -рава́ ны; зак. незак. , каго-што.
Не прымаць пад увагу , не заўважыць (не заўважаць), не рэагаваць, не адказваць на што-н. ; пагардліва ставіцца да каго-, чаго-н.
І. крытыку.
І. скаргі.
|| наз. ігнарава́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пасла́ біць , -блю, -біш, -біць; -блены; зак. , што.
1. Аслабіць, зрабіць менш тугім, нацягнутым, закручаным.
П. гайку.
П. вяроўку.
2. Зменшыць сілу, напружанасць чаго-н.
П. увагу да чаго-н. П. націск.
|| незак. паслабля́ ць , -я́ ю, -я́ еш, -я́ е.
|| наз. паслабле́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ушы́ цца ², -ы́ юся, -ы́ ешся, -ы́ ецца; зак. , у шторазм. ).
1. З цяжкасцю пранікнуць куды-н. ; залезці, схавацца ў чым-н.
У. ў натоўп.
У. ў салому.
2. перан. увагу на чым-н.
У. ў паперы.
|| незак. ушыва́ цца , -а́ юся, -а́ ешся, -а́ ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ува́ га ж.
1. Á ufmerksamkeit f
звярну́ ць ува́ гу Á ufmerksamkeit rí chten, sein Á ugenmerk wé nden* ; beá chten vt á chten vi на што -н. A
звярну́ ць чыю -н. ува́ гу нашто -н. j-n etw. á ufmerksam má chen, j-s Á ufmerksamkeit auf etw. A é nken;
ва́ рты ўва́ гі á chtenswert, beá chtlich;
нада́ ць ува́ гу Á ufmerksamkeit sché nken;
браць пад ува́ гу á cht [Erwägung] zí ehen* ; berücksichtigen vt
вы́ пусціць з-пад ува́ гі á ußer Acht lá ssen* , nicht bemé rken;
прыцягну́ ць ува́ гу Á ufmerksamkeit [Beá chtung, das Á ugenmerk] auf sich zí ehen* [lé nken];
звярну́ ць на сябе́ ўва́ гу á uffällig sein;
2. (чулыя адносіны , прыхільнасць ) Á ufmerksamkeit f
карыста́ цца ўва́ гай á chtung fí nden*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
нотабе́ на , нескл. , ж.
Знак NB на палях кнігі, дакумента і пад., які служыць для таго, каб звярнуць увагу на гэтае месца ў тэксце.
[Ад лац. nota bene — заўваж добра.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ahem
[əˈhem]
interj.
кхэ-кхэ (пака́ шліваньне, каб прыцягну́ ць ува́ гу )
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ДЖО́ ЛІ ((Joly) Джон) (1.11.1857, графства Офалі, Ірландыя — 8.12.1933),
англійскі геолаг і геафізік. Скончыў Трыніты-каледж у г. Дублін. З 1897 праф. у Дублінскім ун-це. Першым звярнуў увагу на значэнне радыеактыўных элементаў для цеплавога рэжыму Зямлі. Па колькасных вызначэннях наяўнасці радыеактыўных элементаў у розных горных пародах падлічыў колькасць энергіі, якая вылучаецца ў працэсе радыеактыўнага распаду. Атрыманыя звесткі выкарыстаў для пабудовы геатэктанічнай гіпотэзы, якой спрабаваў растлумачыць перыядычнасць тэктанічных працэсаў.
т. 6, с. 89
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПРЭА́ МБУЛА (франц. préambule ад лац. praeambulus той, які наперадзе, папярэдні),
уводная або ўступная частка заканад. або інш. прававога акта, а таксама дэкларацыі ці міжнар. дагавора, у якіх звычайна выкладаюцца прынцыповыя палажэнні, пабуджальныя матывы, мэты выдання адпаведнага акта. Змяшчае т.зв. «нормы-мэты» і «нормы-прынцыпы», якія не валодаюць непасрэднай юрыд. сілай, але могуць прымацца пад увагу пры тлумачэнні інш. палажэнняў акта, а таксама пры неабходнасці высвятлення іх агульнага кантэксту.
т. 13, с. 90
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адво́ д , -у, М м.
1. гл.
2. Заява аб адхіленні каго-н. ад удзелу ў чым-н.
Даць а. кандыдату.
3. Адгалінаванне (у трубе, электрасетцы і пад. ).
А. ад батарэі.
◊
Для адводу вачэй (разм. ) — з мэтай адцягнуць увагу ад чаго-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)