Órtsgespräch n -(e)s, -e мясцо́вая тэлефо́нная размо́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ста́нцыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Пункт, месца прыпынку цягнікоў і іншых транспартных сродкаў.

Чыгуначная с.

С. метро.

2. Адлегласць паміж двума такімі суседнімі пунктамі, перагон.

Праехалі яшчэ дзве станцыі.

3. Назва спецыяльнай установы, якая абслугоўвае насельніцтва, арганізацыі раёна, тэрыторыі ў якіх-н. адносінах.

Тэлефонная с.

Санітарная с.

Паштовая с.

4. Перасоўная лабараторыя.

Касмічная с.

Аўтаматычная с.

|| прым. станцы́йны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

booth [bu:ð] n.

1. бу́дка; кабі́на; кіёск

2. тэлефо́нная бу́дка

3. кабі́на для галасава́ння

4. асо́бная кабі́нка ў рэстара́не

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Férnsprechzentrale f -, -n

1) цэнтра́льная тэлефо́нная ста́нцыя

2) камута́тар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

фон​2

(гр. phone = гук)

пабочны шум, трэск, якім часам суправаджаецца радыёперадача, дэманстрацыя кінафільма, тэлефонная размова і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

receiver [rɪˈsi:və] n.

1. тэлефо́нная тру́бка, слу́хаўка;

pick up/lift a receiver падня́ць тру́бку

2. ра́дыё- або́ тэлепрыёмнік

3. атрыма́льнік

4. ску́пшчык кра́дзенага

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Telefonát n -s, -e тэлефо́нная размо́ва, (тэлефо́нны) звано́к;

ein ~ dúrchgeben* перада́ць тэлефанагра́му

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

receiver

[rɪˈsi:vər]

n.

1) атрыма́льнік -а m., атрыма́льніца f.

2) тэлефо́нная тру́бка

3) прыма́ч -а́, прыёмнік -а (радыё, тэлевізі́йны)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Zentrále f -, -n

1) цэнтра́льная тэлефо́нная ста́нцыя

2) цэнтра́льны пункт, цэнтр, гало́ўнае аддзяле́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

directory

[dəˈrektəri]

1.

n., pl. -ries

даве́днік -а m., а́драсная кні́га

telephone directory — тэлефо́нная кні́га

2.

adj.

дырэкты́ўны; дара́дчы; даве́дачны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)