clandestine

[klænˈdestɪn]

adj.

патае́мны, тае́мны, та́йны, прыхава́ны; падпо́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

алько́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. Звязаны з альковам, прызначаны для алькова. Алькоўная фіранка.

2. перан. Амурны, залётны, рамантычны. Алькоўныя сакрэты, тайны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канфідэ́нт

(лац. confidens, -ntis)

тайны агент, агент разведкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

closet​2 [ˈklɒzɪt] adj. скры́ты; схава́ны, та́йны, тае́мны, патае́мны;

a closet fascist замаскірава́ны фашы́ст

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

underground​2 [ˈʌndəgraʊnd] adj.

1. падзе́мны

2. падпо́льны, та́йны, нелега́льны;

underground activities падпо́льная дзе́йнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Та́дны ’танны’ (дзятл., Жыв. сл.; ЛА, 3). Дыялектная дысіміляцыя (н > д) доўгага (з падвойнага) санорнага, параўн. тое ж у тайны 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

келе́йны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да келлі. Келейнае жыццё. Келейныя правілы.

2. перан. Тайны, сакрэтны, скрыты ад іншых. Келейныя размовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

меліні́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мелініту. // Начынены мелінітам. Мелінітавы снарад. □ [Ірына] добра ўжо ведала ўсе тайны дынаміту, асаблівасці мелінітавых шашак. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канспіраты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з канспірацыяй; тайны, падпольны. Канспіратыўная арганізацыя. Канспіратыўная кватэра. □ Вартаўніком управы горада Н... служыў, кажучы канспіратыўнай мовай, партызан. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апакрыфі́чны

(гр. apokryphos = тайны)

які мае адносіны да апокрыфау.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)