закрэ́ сліць , -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак. , што.
Правесці рысу па тэксце, малюнку, каб зрабіць іх несапраўднымі.
З. напісанае.
З. чые-н. старыя заслугі (перан. ).
|| незак. закрэ́ сліваць , -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ры́ нда ², -ы, Д М ж.
У выразе: рынду біць (спец. ) — на гандлёвых суднах у старыя часы, а таксама ў парусным флоце: тройчы ўдарыць у звон роўна ў поўдзень.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разны́ цца , 1 і 2 ас. не ўжыв. , -ы́ ецца; зак.
1. Пачаць многа ныць (у 1 знач. ); разбалецца.
Разныліся старыя косці.
2. Пачаць многа ныць (у 2 знач. ); жаліцца, надаядаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
venerate [ˈvenəreɪt] v. fml а́ ць, ушано́ ўваць; паважа́ ць;
venerate old traditions шанава́ ць стары́ я трады́ цыі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Стары́ зна ‘старыя , зношаныя рэчы, прадметы’, ‘пра старога чалавека’ (ТСБМ ), ‘старыя рэчы’ (Шат. , Касп. , Сцяшк. , Жд. ), стары́ зна , стары́ зніна , стары́ знь ‘тс’ (Сл. ПЗБ ), стары́ зна ‘даўніна’ (ТС ). З стары і суф. ‑ізн‑ (Карскі 2–3 , 28–29). Магчымы польскі ўплыў, параўн. польск. starzyzna ‘старыя рэчы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ДАРО́ ГІ ,
мястэчка, да 1791 назва горада Старыя Дарогі
т. 6, с. 55
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
непрыда́ тны ú ntauglich, ú nbrauchbar; á bgestellt (пра старыя рэчы ); ú ngenießbar (каб есці )
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
starzy
мн. разм. бацькі старыя
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ПА́ СЕКА ,
вёска ў Старадарожскім р-не Мінскай вобл. , на аўтадарозе Старыя Дарогі—Сінягова. Цэнтр сельсавета і калгаса. За 16 км на Пд ад горада і чыг. ст. Старыя Дарогі, 163 км ад Мінска. 430 ж. , 195 двароў (2000). Сярэдняя школа, Дом культуры, б-ка , аддз. сувязі. Брацкая магіла сав. воінаў і партызан.
т. 12, с. 160
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
барахло́ , -а́ , н. зб. разм. ).
1. Старыя непрыгодныя рэчы, а таксама што-н. дробязнае, нязначнае.
Мяхі з барахлом.
Вырабляць рознае б.
2. перан. -н. дрэннае (лаянк. ).
Гэта не чалавек, а нейкае б.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)