спорткамітэ́т м. (спарты́ўны камітэ́т) спорткомите́т (спорти́вный комите́т)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бу́м

‘спартыўны снарад’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бу́м бу́мы
Р. бу́ма бу́маў
Д. бу́му бу́мам
В. бу́м бу́мы
Т. бу́мам бу́мамі
М. бу́ме бу́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

красо́ўкі, ‑совак; адз. няма.

Лёгкі спартыўны абутак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ке́ды, -аў, адз. кед, -а, М -дзе, м.

Спартыўны абутак з матэрыі на мяккіх рабрыстых гумавых падэшвах.

|| прым. ке́давы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спортгарадо́к, -дка́ м. (спарты́ўны гарадо́к) спортгородо́к (спорти́вный городо́к)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скака́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

Спартыўны інвентар у выглядзе шнура, цераз які скачуць, круцячы і перакідваючы яго цераз галаву.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

sportowy

спартыўны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sports writer [ˈspɔ:tsˌraɪtə] n. спарты́ўны камента́тар; журналі́ст па пыта́ннях спо́рту

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

спортгородо́к (спорти́вный городо́к) спортгарадо́к, -дка м. (спарты́ўны гарадо́к).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спортклу́б (спорти́вный клуб) спартклу́б, -ба м. (спарты́ўны клуб).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)