niggardly [ˈnɪgədli] adj.

1. скупы́, скна́рлівы, пра́гны

2. мізэ́рны, убо́гі; нікчэ́мны (пра падарунак, зарплату і да т. п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ны́днік ’скнара, скупы’ (Нас., Бяльк.). Да пыдзіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ашчапе́нец ’вельмі скупы чалавек’ (Шат.). Ад ашчапіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

grudging [ˈgrʌdʒɪŋ] adj. скупы́; стры́маны (пра пахвалу, падзяку); неахво́тны;

a grudging praise скупа́я пахвала́;

a grudging “yes” неахво́тная зго́да

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прыці́склівы, ‑ая, ‑ае.

Абл. Які пазбягае выдаткаў; скупы. — Хіба мала ўсялякай брыды цягаецца яшчэ па лесе апрача сваіх, — заўважыў мнагазначна Кастусь Верамейчык, чалавек прыцісклівы, спрытны і на словы асцярожны. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

skimpy

[skɪmpi]

adj.

1) каро́ткі, малы́, мізэ́рны, недастатко́вы

2) ашча́дны, скупы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АБАШЫ́ДЗЕ (Васіль) (Васо) Аляксеевіч (4.12.1854, г. Душэты — 9.10.1926),

грузінскі акцёр, рэжысёр. Нар. арт. Рэспублікі (1922). З 1879 у Тыфліскай драм. трупе. Адзін з заснавальнікаў рэаліст. груз. акцёрскай школы. Стварыў яркія характарныя і камед. вобразы ў нац. і класічным рэпертуары: Карапет («Скупы» Г.​Эрыставі), Акоп («Ханума» А.​Цагарэлі), Хлестакоў, Гараднічы («Рэвізор» М.​Гогаля), Шмага («Без віны вінаватыя» А.​Астроўскага) і інш. Заснавальнік і рэдактар першага ў Грузіі тэатр. час. «Тэатры» (з 1885).

т. 1, с. 16

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

скупе́ча, ‑ы, м. і ж.

Разм. неадабр. Скупы чалавек. А шчодры, сабраўшы бяседу. Суседзяў частуе; Скупеча пакажа суседу Кішэню пустую. Непачаловіч. [Андрэй:] — Бацька — скнара і скупеча, ды і маці не лепшая. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

fílzig a

1) зваля́ны, збі́ты (пра воўну, лямец)

2) скупы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Сці́мерзнік ’густы лес ці хмызняк’, ’скупы чалавек’ (мёрск., Крыўко, вусн. паведамл.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)