спелеатуры́зм

(ад гр. spelaion = пячора + турызм)

падарожжы з мэтай вывучэння пячор.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

А́ЙСРЫЗЕНВЕЛЬТ,

(Eisriesenwelt), карставая пячора ва Усх. Альпах, у Аўстрыі, на Пд ад Зальцбурга. Буйнейшая ў Еўропе. Даўж. 42 км. Глыб. 407 м. Шматлікія залы са сталактытамі і сталагмітамі. Турызм.

т. 1, с. 176

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«ЗО́ЛУШКА»,

пячора на Пд Букавіны, на Украіне. Даўж. каля 40 км. Утварылася ў тартонскіх (неагенавых) гіпсах. Характэрны сталактыты і сталагміты, гіпсавыя кветкі. Дно ўкрыта гліністымі наносамі. Спелеатурызм.

Р.​Р.​Паўлавец.

т. 7, с. 105

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КЕНІ́Ф-КЭ́ЙВ (Kenniff Cave),

пячора ў Квінслендзе (Аўстралія); адзін з найстараж. помнікаў дзейнасці чалавека на кантыненце — датуецца 14—13-м тыс. да н.э. Знойдзена шмат скрабкоў на ядрышчах і адшчэпах, невял. пласціны, мікраліты, пласціны з прытупленым краем, наканечнікі.

т. 8, с. 229

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

спелеафа́уна

(ад гр. spelaion = пячора + фауна)

сукупнасць жывёл, якія водзяцца ў пячорах, трэшчынах горных парод.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

траглабіёнты

(ад гр. trogle = нара, пячора + біёнты)

жывёлы, якія жывуць у пячорах, трэшчынах горных парод.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

cave

[keɪv]

1.

n.

1) пячо́ра f.

2) запа́дзіна f.

2.

v.t.

капа́ць пячо́ру

•

- cave in

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ледавіко́вы геал. glaziál, Glétscher-;

ледавіко́вы перы́яд тс. гіст. Éiszeit f -, Glaziálzeit f;

ледавіко́вая пячо́ра Éishöhle f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Альтаміра (пячора) 1/275; 5/166, 298; 7/436; 8/398

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

cavern

[ˈkævərn]

1.

n.

вялі́кая пячо́ра

2.

v.t.

1) схава́ць, як у пячо́ру

2) вы́капаць, пракапа́ць (скалу́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)