Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каўпачо́к, ‑чка, м.
Памянш.да каўпак (у 1, 2 знач.); маленькі каўпак. Мэр раптам дастаў вечнае пяро і задумліва пачаў адвінчваць ахоўны каўпачок.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарні́ліца, ‑ы, ж.
Невялікая спецыяльная пасудзіна, куды наліваюць чарніла і мачаюць пяро, калі пішуць. У чарніліцы, пакінутая, відаць, у спешцы, стаяла тырчком ручка.Гамолка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАЛЕО́ПТЫЛЬ (ад грэч. koleos ножны, футарал + ptilon пяро),
калеоптыле, похвенны ліст першы ліст злакаў. Мае выгляд замкнёнай трубкі, дзе змешчаны малады праростак, ліставыя зачаткі (першы — пёрка) і конус нарастання, якія ён ахоўвае ад пашкоджання; не мае ліставой пласцінкі. Пры прарастанні зярняўкі К. прабівае глебу цвёрдай верхавінкай, разрываецца і праз прарыў выходзіць першы зялёны ліст (развіваецца з пёрка), потым К. засыхае.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Пе́рына, перы 11 ка ’кастрыца’ (пін., ЛА, 4). Да перыць, праць ’біць’, ’аббіваць кастрыцу са льну’ (гл.). Суф. ‑ын‑а са значэннем ’прадмет — вынік дзеяння’ (Сцяцко, Афікс. наз., 42).
Перына́ (пірьна) ’птушынае пяро’ (міёр., Нар. словатв.). Зборны назоўнік ад пяро (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пена́л
(ням. Pennal, ад лац. penna = пяро)
каробачка для ручак, алоўкаў, гумак, пер’яў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Вадапе́рыца ’Hottonia L.’ (Кіс.). Рус.водоперица ’шышняк, Myriophyllum’. Да вада і пяро.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пю́рнік ’пенал’ (Сл. Брэс.). З польск.piórnik ад pióro ’пяро, ручка (для пісання)’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рэйсфе́дэр
(ням. Reißfeder, ад reißen = крэсліць + Feder = пяро)
чарцёжны інструмент для правядзення ліній тушшу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
quill
[kwɪl]
n.
1) птушы́нае пяро́
2) стры́жань пяра́
3) (гусі́нае)пяро́ для піса́ньня; зубачы́стка зь пяра́
4) го́лка во́жыка
5) шпу́лька f., чаўно́к -ака́m.; верацяно́n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)