шпа́ цыр , ‑у, м.
Прагулка на свежым паветры. Дні праз тры Таня вечарам, спаткаўшыся з Міхасём, ужо сама запрасіла яго на шпацыр да Дзвіны, і Міхась вярнуўся адтуль позна ўночы. Машара . Іра спадзявалася, што Алег кінецца да яе і яны ўдваіх пойдуць на вячэрні шпацыр. Сабаленка .
[Польск. spacer ад ням. spazieren.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
przechadzka
przechadzk|a
ж. прагулка , праходка, шпацыр;
pójść na ~ę — пайсці на прагулку (шпацыр)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Promená de f -, -n
1) прагу́ лка , прахо́ дка
2) бульва́ р, сквер
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ritt m -(e)s, -e язда́ [прагу́ лка] вярхо́ м, ко́ нная прагу́ лка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Á usritt m -(e)s, -e вы́ езд (конна ), (каро́ ткая) ко́ нная прагу́ лка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
упадаба́ цца сов. , разг.
1. прийти́ сь по вку́ су, понра́ виться;
яму́ ве́ льмі ўпадаба́ лася прагу́ лка па ле́ се — ему́ о́ чень понра́ вилась прогу́ лка по́ лесу;
2. понра́ виться; полюби́ ться; пригляну́ ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мацыён
(ням. Motion, ад лац. motio, -onis = рух)
прагулка з мэтай умацавання здароўя або для адпачынку (напр. вячэрні м.).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
МАЛІШЭ́ ЎСКІ (Сяргей Альгердавіч) (н. 25.10.1965, Масква),
бел. жывапісец. Сын А.А.Малішэўскага . Скончыў Бел. тэатр. -маст. ін-т (1980). Працуе ў станковым жывапісе. Творы вызначаюцца экспрэсіўнасцю, стылізаванасцю і імкненнем да алегарычнасці: «Прагулка » (1983), «Танец» (1985), «Паднашэнне дароў» (1987), «Жыхары горада», «Тайны саюз» (абодва 1990), «Любоўнае прадстаўленне» (1991), «Часовае дзеянне» (1992), «Мастак і мадэль» (1994), «Сон», «Прынц і прынцэса» (абодва 1995), «Старая сукенка», «Туалетны пакой №4» (абодва 1996), «Халодная раніца» (1997), «Сям’я», «Пустэльніца» (абодва 1998), «Старыя чаравікі» (1999), серыя «Ню» (1997—99).
Л.Ф.Салавей .
С.Малішэўскі . Жыхары горада. 1990.
т. 10, с. 35
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
умори́ ть сов. , в разн. знач. змары́ ць, замары́ ць;
прогу́ лка его́ умори́ ла прагу́ лка яго́ змары́ ла;
он умори́ л меня́ свои́ м расска́ зом ён замары́ ў мяне́ сваі́ м апо́ ведам;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пахо́ д ¹, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
1. Перамяшчэнне войск або флоту з якой-н. мэтай.
Полк выступіў у п.
2. Ваенныя дзеянні супраць каго-н.
Крыжовыя паходы.
3. Арганізаванае падарожжа ці далёкая прагулка , а таксама наогул сумесны рух групы асоб з пэўнымі мэтамі, заданнямі.
Турысцкі п.
П. па месцах баявой славы.
4. Арганізаванае або загадзя намечанае наведванне чаго-н.
Калектыўны п. у кіно.
|| прым. пахо́ дны , -ая, -ае (да 1—3 знач. ).
Ісці паходным маршам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)