зава́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Разм.

1. Загана, недахоп. Гэта толькі мы адны патрапілі, Не хаваючы сваіх завад, Дыктаваць папраўкі геаграфіі І наноў гісторыю каваць. Лужанін.

2. Перашкода. Слабаму жывату і вада — завада. Прыказка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прегра́да

1. (то, что преграждает путь) перагаро́дка, -кі ж., перашко́да, -ды ж.; (помеха) замі́нка, -кі ж.;

2. перен. перашко́да, -ды ж.;

3. анат. перапо́на, -ны ж.;

грудобрюшна́я прегра́да грудабрушна́я перапо́на;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stumbling block

перашко́да f., ка́мень спатыкне́ньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Растра́га ’перашкода’ (лях., Сл. ПЗБ). Ад страгнуць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

holdback [ˈhəʊldbæk] n.

1. перашко́да, затры́мка

2. замі́нка (у перамовах)

3. вылічэ́нне, утрыма́нне (зарплаты)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Verhínderung f -, -en прадухіле́нне, перашко́да; затры́мка; гл. verhindern

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

obstacle

[ˈɑ:bstəkəl]

n.

перашко́да, замі́нка f.; загаро́джа f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Перапярэ́ка ’перашкода’ (круп., Сл. ПЗБ). Да пера- і пе́рак, пярэ́чыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

затрымка, прамаруджанне, замінка, перашкода

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

Störung f -, -en

1) паме́ха; перашко́да

2) расстро́йства (здароўя)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)