мардава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; незак., каго.

1. Знясільваць цяжкай працай, мары́ць.

М. на полі ад цямна да цямна.

2. Мучыць, прыносіць пакуты (разм.).

Мардуе думка.

|| зак. замардава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; -дава́ны і змардава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; -дава́ны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тамі́ць, тамлю́, то́міш, то́міць; то́млены; незак.

1. каго-што. Мучыць, знясільваць (цяжкай працай, хадой і пад.).

2. каго-што. Прычыняць фізічныя або маральныя пакуты.

3. што. Вытрымліваць пры пэўных умовах для атрымання неабходных якасцей (спец.).

Т. цэлюлозу.

|| наз. тамле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

umartwienie

н.

1. самакатаванне; забіванне плоці;

2. пакуты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

damned​1 [dæmd] n. the damned pl. eccl. асу́джаныя на ве́чныя паку́ты; ду́шы ў пе́кле

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

distress​2 [dɪˈstres] v. прыно́сіць го́ра, трыво́гу, му́кі, паку́ты;

distress oneself трыво́жыцца, му́чыцца, гарава́ць, паку́таваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

страшэ́нны стра́шный, ужа́сный; чудо́вищный;

~ннае злачы́нства — стра́шное (ужа́сное, чудо́вищное) преступле́ние;

~нная памы́лка — стра́шное заблужде́ние;

~нныя паку́ты — ужа́сные му́ки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

му́чыцца, -чуся, -чышся, -чыцца; незак.

1. Цярпець мукі, пакуты ад чаго-н.

М. ад болю.

2. з кім-чым і над чым. Рабіць што-н. з цяжкімі, вялікімі намаганнямі.

М. над складанай задачай.

|| зак. заму́чыцца, -чуся, -чышся, -чыцца і зму́чыцца, -чуся, -чышся, -чыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

mercifully [ˈmɜ:sɪfəli] adv. на шча́сце;

His sufferings were mercifully short. Яго пакуты, на шчасце, працягваліся нядоўга.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

аго́нія

(с.-лац. agoma, ад гр. agonia = трывога)

1) перадсмяротныя пакуты, кананне;

2) перан. заняпад, дажыванне чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пасіён

(іт. passione, ад лац. passio = пакута)

вакальна-драматычны твор на рэлігійны сюжэт пра пакуты і смерць Хрыста.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)