Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
złudzenie
złudzeni|e
н. ілюзія, падман;
~e optyczne (wzrokowe) — аптычны падман;
do ~а podobni — надзіва падобныя
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ІЛЮЗІЯНІ́ЗМ (франц. illusionnisme ад лац. illusio падман),
імітацыя бачнага свету ў творах выяўл. мастацтва, стварэнне ўражання рэальнага існавання прадметаў і прасторы. І. зрокава сцірае грані паміж умоўным светам выявы і рэчаіснасцю, стварае падабенства іх узаемадзеяння, знікнення рэчавага матэрыялу, з якога складаецца твор, плоскасці сцяны ці карціны. Узнік у ант. жывапісе, адыграў важную ролю ў мастацтве Адраджэння, быў адным з гал. прынцыпаў манум.-дэкар. мастацтва барока. Сустракаецца і ў станковым мастацтве (нацюрморты-«падманкі» 18 ст. і інш.).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
stratagem
[ˈstrætədʒəm]
n.
падсту́пства n. (вае́ннае); хі́трасьць f., падма́н -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
шарлата́нства, ‑а, н.
Паводзіны, спосаб дзеяння, уласцівы шарлатану; бессаромны падман, разлічаны на няведанне, невуцтва прысутных. Ездзіў у вёску Маркавічы. Там мне расказалі пра адну жанчыну, якая займаецца шарлатанствам.Гаўрылкін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
podejście
н.
1. падыход;
2.падман, хлусня
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
pretence[prɪˈtens]n.BrE
1. (of) прытво́рства, падма́н
2. (to) прэтэ́нзія;
make no pretence не прэтэндава́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wishful[ˈwɪʃfəl]adj.fml жада́ны;
It’s only wishful thinking. Гэта ўсяго толькі падман, бо так хочацца.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
шпіяна́ж, ‑у, м.
Злачынная дзейнасць шпіёна (шпіёнаў). Не менш бязлітасна грабіла, эксплуатавала сялян і гарадскі люд духавенства, пускаючы ў ход побач з грубым насіллем усякага роду падман, подкуп, шпіянаж, інтрыгі.Алексютовіч.
[Ням. Spionage.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
beguilement
[bɪˈgaɪlmənt]
n.
1) ашука́нства n., падма́н -у m.
2) заба́ва f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)