Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
crawl1[krɔ:l]n.
1. по́ўзанне
2.паво́льны рух;
go at a crawl хадзі́ць/е́здзіць/ру́хацца паво́льна
3.sport кроль
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ціхаплы́нны, ‑ая, ‑ае.
Які мае павольны рух плыні, цячэння. Уставалі абшары бацькавых палёў і лугоў, што распасцерліся непадалёку ад ціхаплыннай у тых мясцінах Бярэзіны.Хадкевіч.Ад возера пачынаецца зялёны рукаў ціхаплыннай рачулкі.Арочка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
«ГНЯВА́Ш»,
«Гнеўка», «Загневаны», бел.нар. танец. Муз. памер . Тэмп павольны. Выканаўцы (дзяўчына і хлопец) у тэатралізаванай форме паказваюць сварку і прымірэнне закаханых, часта ў суправаджэнні песні («Дзяўчына мая заручоная, чаго так ходзіш засмучоная...»). Больш пашыраны ў зах. абласцях Беларусі. На Магілёўшчыне бытаваў варыянт «Гняваша», які выконвалі толькі мужчыны.
Літ.:
Народные песни местечка Селец Пружанского уезда Полесского воеводства (Западная Белоруссия) / Сост. И.К.Зданович. М., 1931.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ляпе́за ’нязграбны, непаваротлівы чалавек’ (даўг., Сл. ПЗБ). Балтызм. Параўн. літ.lapė́ža ’някемлівы, павольны, мешкаваты чалавек’, lepeĩzeris ’павольны, вялы; разваліна, руіна-чалавек’. Грынавяцкене (там жа, 2, 720) прыводзіць літ. адпаведнік, семантычна тоесны, але які фармальна адрозніваецца (lepérza).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
nieskory
марудлівы, павольны; лянівы;
nieskory do nauki — лянівы да навукі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
maruder
м.
1.уст. марадзёр;
2.разм. маруда, павольны чалавек
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
phlegmatic
[flegˈmætɪk]
adj.
1) паво́льны, мару́дны; абыя́кавы
2) спако́йны, ураўнава́жаны, флегматы́чны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ля́мця ’маўчун, ціхоня’ (слаўг., Нар. словатв.), у размоўнай мове ўжываецца і ця́мця‑ля́мця ’сарамлівы, няўклюда, няўмека, заўсёды апошні’. Відавочна, балтызм. Параўн. літ.lemtūtà ’павольны, непаваротлівы’ і tem̃pti ’цягнуць’, экспрэсіўны суфікс ‑ця, як у цёхця ’цяжкі ў хадзе’, рус.тютя, тюхтя ’павольны, някемлівы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ляні́вы
1. faul, träge, árbeitsscheu;
2. (вялы) schlaff, träge; lässig (павольны);
ляні́вая хада́ lässiger Gang
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)