kite [kaɪt] n. паве́траны змей;

fly a kite запуска́ць зме́я

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pneumatic [nju:ˈmætɪk] adj. tech. пнеўматы́чны, паве́траны;

pneumatic tyres пнеўматы́чныя шы́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

авія́цыя, -і, ж.

1. Сукупнасць лятальных апаратаў; паветраны флот.

Ваенная а.

Налёт авіяцыі.

2. Тэорыя і практыка перамяшчэння ў паветры на лятальных апаратах, цяжэйшых за паветра: самалётах, верталётах і пад.

|| прым. авіяцы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

струме́нь, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Вузкі паток вадкасці, святла, газу і інш.

С. вады.

Паветраны с.

2. перан., чаго або які. Напрамак, рыса дзейнасці ў чым-н.

Гумарыстычны с. у творчасці паэта.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

airlock [ˈeəlɒk] n.

1. паве́траная про́бка

2. паве́траны шлюз

3. та́мбур

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

aerial

[ˈeriəl]

1.

n.

антэ́на f.

2.

adj.

1) паве́траны; авіяцы́йны

aerial spraying — авіяцы́йнае распы́рскваньне

2) атмасфэры́чны, паве́траны

3) надзе́мны, паве́траны

4) бяспло́тны, эфі́рны; уя́ўны, незямны́; нябе́сны

•

- aerial photograph

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

А́ВІЯ... (ад лац. avis птушка),

першая састаўная частка складаных слоў, скарачэнне, якое абазначае «авіяцыйны», «паветраны», напр., авіямадэлізм, авіялінія.

т. 1, с. 64

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

airlift

[ˈerlɪft]

n.

паве́траны мост; перакі́дка паве́трам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

калідо́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Праход, які злучае асобныя часткі кватэры, будынка.

2. перан. Вузкая, доўгая прастора, якая злучае сабой што-н., праход.

Горны к.

Паветраны к.

|| прым. калідо́рны, -ая, -ае.

Калідорная сістэма.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аптыма́льны, ‑ая, ‑ае.

Найбольш спрыяльны для чаго‑н., найбольш адпаведны чаму‑н., найлепшы. Аптымальныя нормы высеву. Аптымальны водна-паветраны і цеплавы рэжым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)