эве́нкі, ‑аў; адз. эвенк, ‑а, м.; эвенкійка, ‑і, ДМ ‑кійцы; мн. эвенкійкі, ‑кіёк; ж.
Народнасць, якая складае асноўнае насельніцтва Эвенкійскай аўтаномнай акругі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
nationality [ˌnæʃəˈnæləti] n.
1. грамадзя́нства, падда́нства;
be of British nationality быць грамадзя́нінам Вялікабрыта́ніі;
dual natio nality падво́йнае грамадзя́нства
2. нацыяна́льнасць, наро́днасць;
the nationalities of the North наро́днасці По́ўначы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
э́тнас
(гр. ethnos = народ)
устойлівая сацыяльная групоўка людзей, што склалася гістарычна (племя, народнасць, нацыя).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
алта́йцы, ‑аў; адз. алтаец, ‑тайца, м.; алтайка, ‑і, ДМ ‑тайцы; мн. алтайкі, ‑таек; ж.
Народнасць, якая складае частку насельніцтва Горна-Алтайскай аўтаномнай вобласці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кашу́бы, ‑аў; адз. кашуб, ‑а, м.; кашубка, ‑і, ДМ ‑бцы; мн. кашубкі, ‑бак; ж.
Народнасць, блізкая да палякаў, якая жыве ў Польскім Прымор’і.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каракалпа́кі, ‑аў; адз. каракалпак, ‑а, м.; каракалпачка, ‑і, ДМ ‑чцы; мн. каракалпачкі, ‑так; ж.
Народнасць цюркскай моўнай групы, якая складае асноўнае насельніцтва Каракалпакскай АССР.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
удэге́йцы, ‑аў; адз. удэгеец, ‑гейца, м.; удэгейка, ‑і, ДМ ‑гейцы; мн. удэгейкі, ‑геек; ж.
Народнасць, якая жыве на тэрыторыі Прыморскага і Хабараўскага краёў РСФСР.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крымчакі́, ‑оў; адз. крымчак, ‑а, м.; крымчачка, ‑і, ДМ ‑чцы; мн. крымчачкі, ‑чак; ж.
Малалікая народнасць, якая пражывае галоўным чынам у гарадах Крымскай вобласці УССР.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
караі́мы, ‑аў; адз. караім, ‑а, м.; караімка, ‑і, ДМ ‑мцы; мн. караімкі, ‑мак; ж.
Народнасць цюркскай моўнай групы, якая жыве ў Крыму і ў Літве.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саа́мы, ‑аў; адз. саам, ‑а, м.; саамка, ‑і, ДМ ‑ыцы; мн. саамкі, ‑мак; ж.
Народнасць, якая насяляе Кольскі паўвостраў, а таксама поўнач Фінляндыі, Швецыі, Нарвегіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)