покопти́ть сов.

1. (испустить копоть) пакурэ́ць, пакуро́дыміць, пакурады́міць;

2. (мясо и т. п.) павэ́ндзіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разморо́зить сов., в разн. знач. размаро́зіць;

разморо́зить мя́со размаро́зіць мя́са;

разморо́зить радиа́тор размаро́зіць радыя́тар.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зарэ́зваць несов., разг., в разн. знач. ре́зать; (на мясо — ещё) забива́ть, убива́ть; см. зарэ́заць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ласі́ны I прил. лоси́ный;

~нае мя́са — лоси́ное мя́со

ласі́ны II, -сі́н сущ., только мн. лоси́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выжа́ривать несов.

1. (сильно нагревать, прокаливать) выпа́льваць, напа́льваць;

2. (кушанье) выпяка́ць; (мясо) высма́жваць; (сало) высква́рваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

давары́ць сов.

1. довари́ть;

мя́са неабхо́дна д. — мя́со необходи́мо довари́ть;

2. тех. (прибавить сваркой) навари́ть, привари́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закача́ць сов. (катая, завернуть во что-л.) заката́ть;

з. мя́са ў це́ста — заката́ть мя́со в те́сто

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Мя́са, мя́со, мʼя́со, мʼя́са, мне́со ’туша ці частка тушы забітых жывёл або птушак’, ’мышцы цела рыб’, ’мышца’, ’мякаць, мяздра пладоў і ягад’ (ТСБМ, Яруш., Жд. 1, Бяльк., Мат. Гом., Сл. ПЗБ, ТС, Ян.; зэльв., Жыв. сл.; в.-дзв., Шатал.), мʼя́со ’слёзная залозка ў воку’ (Дразд.). Укр. мʼясо, мнясо, рус. мясо, польск. mięso, каш. mjąso, палаб. mąsi < męsьje, н.-луж. měso, в.-луж. mjaso, чэш. maso, славац. mäso, славен. mesȏ, серб.-харв. ме̑со, макед. месо́, балг. месо́, ст.-слав. мѧсо ’мяса’. Прасл. męso роднаснае да ст.-прус. mensā (або без устаўнога ‑n‑: літ. mėsà, meisa, лат. misa, mięsa, ст.-інд. māṁsám, máms, māḥ, алб. mish, арм. mis ’тс’, тахар. B misa. І.‑е. mē(m)so‑ (Бернекер, 2, 43–44; Траўтман, 178–179; Фрэнкель, 427–428; Покарны, 725; Фасмер, 3, 30–31; Бязлай, 2, 179; БЕР, 3, 759). Сюды ж мясае́д, мясае́дніца ’перыяд ад каляд да масленіцы, калі дазваляецца (паводле законаў праваслаўнай царквы) есці мяса’ (ТС, Яруш., Сл. ПЗБ; шчуч., Сцяшк. Сл.) — параўн. серб.-харв. месојеђе, ст.-славен. mesojeja, мясі́ва ’мясная страва’ (Нас.), мясюга ’мяса добрай якасці’ (капыл., Жыв. сл.), меся́ны ’мясісты’ (ТС).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

заби́тый

1. забі́ты, мног. пазабіва́ны; увагна́ны;

2. (на мясо) зарэ́заны; забі́ты; зако́латы; см. заби́ть;

3. перен. забі́ты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звери́ный звяры́ны;

звери́ная тропа́ звяры́ная сце́жка;

звери́ное мя́со звяры́нае мя́са;

звери́ный стиль (орна́мент) иск. звяры́ны стыль (арна́мент).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)