sailor [ˈseɪlə] n. мара́к, матро́с

♦

be a good/bad sailor до́бра/ке́пска вытры́мліваць гайда́нку на мо́ры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

choppy [ˈtʃɒpi] adj.

1. неспако́йны (пра мора);

a choppy sea зыб на мо́ры

2. пары́вісты (пра вецер)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

аквато́рыя

[ад аква- + (тэры)торыя]

участак воднай паверхні ў моры або порце.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

fishery [ˈfɪʃəri] n.

1. ры́бная прамысло́васць; ры́бная гаспада́рка

2. ме́сца ў мо́ры або́ рацэ́, дзе ло́вяць шмат ры́бы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Séegang m -(e)s, -gänge хвалява́нне на мо́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wéllengang m -(e)s, -gänge хвалява́нне на мо́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

БО́ФАРТА КАТЛАВІ́НА,

падводная катлавіна ў Бофарта моры, каля берагоў Канады, гл. Канадская катлавіна.

т. 3, с. 223

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МЕЛЬ,

мелкаводны ўчастак у рэчышчы ракі, у возеры, вадасховішчы, моры, небяспечны для суднаходства.

т. 10, с. 276

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КЕ́ТА (Oncorhynchus keta),

прахадная рыба сям. ласасёвых. Пашырана ў паўн. ч. Ціхага ак.: каля азіяцкіх берагоў ад Чукоткі да Карэі і в-ва Хонсю, каля амер. — ад Аляскі да Каліфорніі. У невял. колькасці дасягае рэк бас. Ледавітага ак., ад р. Лена да р. Макензі. 2 сезонныя формы: летняя і асенняя (больш буйная). Дарослыя жывуць у моры, нерастуюць у рэках: летняя форма — у ліпені—жніўні, асенняя — у кастрычніку—снежні. У час нерасту набывае «шлюбнае» ўбранне. Пасля нерасту гіне.

Даўж. да 1 м, маса да 14 кг. Маляўкі кормяцца беспазваночнымі, дарослыя ў моры — рыбай. Плоднасць каля 3—4 тыс. ікрынак. Ікра аранжавая, да 9 мм у дыяметры. Аб’ект промыслу і развядзення.

Кета: 1 — у час нагулу ў моры; 2 — у час нерасту ў рацэ.

т. 8, с. 241

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

water-borne [ˈwɔ:təbɔ:n] adj.

1. які́ перавозіцца па мо́ры, па вадзе́

2. med. які́ перадаецца праз ваду́ (пра бактэрыі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)