Далёкаўсходняя травяністая расліна сямейства араліевых, корань якой выкарыстоўваецца як лекавы сродак.
[Кіт.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ка́льцэкс, ‑у, м.
Лекавы прэпарат: соль хлорыстага кальцыю і уратрапіну (скарыстоўваецца пры прастудных хваробах).
[Новалац. calcex.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сульгі́н, ‑у, м.
Лекавы сродак з групы сульфаніламідных прэпаратаў, які ўжываюць пры кішачных інфекцыях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сіро́п, -у, мн. -ы, -аў, м.
Канцэнтраваны раствор цукру ў вадзе або натуральным фруктовым ці ягадным соку.
Малінавы с.
Лекавы с. (змяшчае лекавыя рэчывы і з’яўляецца лекавым прэпаратам).
|| прым.сіро́пны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
анальгі́н, ‑у, м.
Спец.Лекавы прэпарат, які абязбольвае, паніжае тэмпературу і дзейнічае як супрацьзапаленчы сродак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
новакаі́н, ‑у, м.
Спец.Лекавы прэпарат (сінтэтычны замяняльнік какаіну), які ўжываецца галоўным чынам для абязбольвання.
[Ад лац. novus — новы і (ка)каін.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
полівітамі́ны, ‑аў; адз. полівітамін, ‑у, м.
Сумесь многіх вітамінаў; лекавы прэпарат, які з’яўляецца такой сумессю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пірамеі́н, ‑у, м.
Лекавы прэпарат (пірамідон з кафеінам), які знімае боль і зніжае тэмпературу ў хворага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыпа́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.
Лекавы сродак, які прыкладваецца да хворага месца гарачым.
Як мёртваму п. (паможа, патрэбна і пад.; пра што-н. бескарыснае, непатрэбнае; разм.).
|| прым.прыпа́рачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АГУРО́ЧНІК, бурачнік (Borago),
род адна- і шматгадовых травяністых раслін сям. бурачнікавых. 3 віды, пашыраныя пераважна ў Міжземнамор’і. Лёгка дзічэе, як пустазелле трапляецца ў Еўропе і Зах. Азіі. На Беларусі — агурочнік лекавы, або агурочная трава (D. officinalis), — адналетнік.
Выш. 30—100 см, сцябло прамастойнае. Лісце суцэльнае з агурочным пахам і смакам (адсюль назва). Цвіце ў чэрв. — ліпені. Кветкі блакітныя, ружовыя, белыя, у суквеццях-завітках. Плод — чатырохарэшак Лекавая (мачагонны, патагонны, змякчальны сродак), меданосная і дэкар. расліна, вырошчваюць як агародніну (маладое лісце прыдатнае на салату).
