злучэнні хімічных элементаў з кіслародам; вокіслы.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
acid
[ˈæsɪd]1.
n.
1) кі́сьліна f.; кі́слае рэ́чыва n.
2) Chem. кіслата́f.
2.
adj.
1) кі́слы; сква́шаны; во́йстры
Lemon is an acid fruit — Лімон — кі́слы фрукт
2) Figur. зло́сны, во́йстры, зьдзе́клівы
an acid tongue — во́йстры язы́к
acid looks — кі́слая мі́на
3) Chem. кісло́тны; кі́слы
acid radical — кісло́тны радыка́л
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sour1[ˈsaʊə]adj.
1.кі́слы, пракі́слы;
sour pickles марынава́ныя гуркі́; пі́кулі;
smell sour аддава́ць кісля́цінай
2. пану́ры, сярдзі́ты; зло́сны, зласлі́вы; у ке́пскім настроі́;
What a sour face she has! Што за кіслы ў яе выгляд!;
Pleasure turned sour on him. Пацехі абрыдлі яму.
♦
go/turn sour кі́снуць, пракіса́ць; псавацца;
sour gra pes прытво́рнае грэ́баванне чым-н. недасяга́льным
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ГІЯЛУРО́НАВАЯ КІСЛАТА́,
кіслы мукаполіцукрыд, кампанент злучальнай тканкі. У вял. колькасці ёсць у шклопадобным целе вока, пупавіне, сінавіяльнай (сустаўнай) вадкасці, а таксама скуры. Утварае комплекс з бялкамі. Малекулярная маса да некалькіх мільёнаў. Растворы гіялуронавай кіслаты маюць вял. вязкасць, таму здольныя памяншаць пранікальнасць тканак, што перашкаджае пранікненню хваробатворных мікраарганізмаў. У арганізме рэгулюе размеркаванне вады, выбіральную пранікальнасць тканак, выконвае ролю змазачнага матэрыялу ў суставах. Ферментатыўны гідроліз гіялуронавай кіслаты ажыццяўляецца гіялуранідазай.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
◎ Кваслі́на ’вада, у якой рашчыняецца вотруб’е на кісель’ (Вешт.), ’абрызглае малако’ (ТС). Кантамінацыя квас (гл.) і кіслы (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
аксала́ты
(ад гр. oksys = кіслы + hals = соль)
солі шчаўевай кіслаты.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лімо́н, ‑а, м.
1. Паўднёвае вечназялёнае пладовае цытрусавае дрэва сямейства рутавых.
2. Авальны плод гэтага дрэва з тоўстай пахучай жоўтай скуркай, кіслы на смак. [Клопікаў:] — Чайку, чайку паспытайце З лімончыкам... Італьянскім... Лімоны ў іх, дай божа.Лынькоў.
[Перс. līmūn.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
acerbic
[əˈsɜ:rbɪk]
adj.
1) кі́слы, да́ўкі
an acerbic substance — кі́слае рэ́чыва
2) Figur. рэ́зкі, зье́длівы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
acidic
[əˈsɪdɪk]
adj.
1) кісло́тны
acidic ions — кісло́тныя іёны
2) кі́слы
acidic rock — кіслая паро́да
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Зо́лкі ’сыры, пранізлівы’. Рус.арханг.золко́й ’кіслы’. Прыметнік ад zol‑ (гл. золь1) з суфіксам ‑ъk‑. Трубачоў, Слав. языкозн., V, 179.