АСТЭА... (ад грэч. osteon косць),

частка складаных слоў, якая паказвае на іх адносіны да касцей, касцявой тканкі, напрыклад, астэаміэліт, астэалогія.

т. 2, с. 59

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

галёначны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да галёнкі. Галёначная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бядро́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бядра. Бядровая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надскі́вічны, ‑ая, ‑ае.

Які размешчаны, знаходзіцца над сківіцай. Надсківічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паты́лічны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да патыліцы. Патылічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плечавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да пляча. Плечавая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скро́невы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да скроні. Скроневая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сцегнавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да сцягна. Сцегнавая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цемянны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да цемя. Цемянная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рашэ́цісты решётчатый, реше́тчатый;

○ ~тая косць — анат. решётчатая кость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)