бядро́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бядра. Бядровая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надскі́вічны, ‑ая, ‑ае.

Які размешчаны, знаходзіцца над сківіцай. Надсківічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паты́лічны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да патыліцы. Патылічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плечавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да пляча. Плечавая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скро́невы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да скроні. Скроневая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сцегнавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да сцягна. Сцегнавая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цемянны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да цемя. Цемянная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АСТЭА... (ад грэч. osteon косць),

частка складаных слоў, якая паказвае на іх адносіны да касцей, касцявой тканкі, напрыклад, астэаміэліт, астэалогія.

т. 2, с. 59

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рашэ́цісты решётчатый, реше́тчатый;

○ ~тая косць — анат. решётчатая кость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГРУДЗІ́НА,

сукупнасць шкілетных элементаў у наземных пазваночных жывёл і чалавека, што злучае па сярэдняй лініі цела брушныя канцы грудных рэбраў і часткі плечавога пояса. Да грудзіны прымацаваны грудныя мышцы. У земнаводных і паўзуноў грудзіна храстковая, у птушак — касцявая, у лятаючых грудзіна з кілем (сярэдні выступ), да якога прымацаваны магутныя грудныя мышцы. У млекакормячых грудзіна складаецца з 3 аддзелаў: ручкі, цела і мечападобнага адростка. У чалавека грудзіна (грудная косць) — няпарная плоская косць, што ўтварае сярэднюю частку пярэдняй сценкі грудной клеткі.

т. 5, с. 453

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)