бядро́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бядра. Бядровая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галёначны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да галёнкі. Галёначная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паты́лічны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да патыліцы. Патылічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надскі́вічны, ‑ая, ‑ае.

Які размешчаны, знаходзіцца над сківіцай. Надсківічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плечавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да пляча. Плечавая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скро́невы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да скроні. Скроневая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сцегнавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да сцягна. Сцегнавая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цемянны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да цемя. Цемянная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГРУДЗІ́НА,

сукупнасць шкілетных элементаў у наземных пазваночных жывёл і чалавека, што злучае па сярэдняй лініі цела брушныя канцы грудных рэбраў і часткі плечавога пояса. Да грудзіны прымацаваны грудныя мышцы. У земнаводных і паўзуноў грудзіна храстковая, у птушак — касцявая, у лятаючых грудзіна з кілем (сярэдні выступ), да якога прымацаваны магутныя грудныя мышцы. У млекакормячых грудзіна складаецца з 3 аддзелаў: ручкі, цела і мечападобнага адростка. У чалавека грудзіна (грудная косць) — няпарная плоская косць, што ўтварае сярэднюю частку пярэдняй сценкі грудной клеткі.

т. 5, с. 453

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рашэ́цісты решётчатый, реше́тчатый;

○ ~тая косць — анат. решётчатая кость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)