кольт, ‑а, М ‑льце, м.

Рэвальвер або кулямёт спецыяльнай сістэмы. Дубіна паспеў яшчэ выхапіць колы і стрэліць. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тата́каць, ‑ае; незак.

Разм. Тое, што і татахкаць. Прыглушана татакалі колы, потым звягліва зарыпелі тармазы — цягнік спыняўся. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слі́згацца несов.

1. скользи́ть;

ко́лы веласіпе́да ~гаюцца — колёса велосипе́да скользя́т;

2. ката́ться (на коньках и т.п.)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пясо́чніца, -ы, мн. -ы, -ніц, ж.

1. Прылада, якая ўжывалася некалі для пасыпання пяском напісанага з мэтай прасушвання.

2. У паравозе: скрынка з пяском, які аўтаматычна высыпаецца на рэйкі, калі пачынаюць буксаваць колы (спец.).

3. Запоўненая пяском нізкая шырокая скрынка для дзіцячых гульняў.

П. ў двары.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

concentric(al)

[kənˈsentrɪk]

adj.

канцэнтры́чны

concentric circles — ко́лы, акру́жнасьці, які́я ма́юць супо́льны цэ́нтар

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ко́ка-ко́ла

(англ. Coca-Cola)

безалкагольны газіраваны напітак з дабаўкай экстракту з лісця какавы і гарошын колы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

буксава́ць

(польск. buksować, ад ням. bugsieren)

круціцца, слізгаючы і не рухаючыся з месца (пра колы аўтамашыны, паравоза).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

spanner [ˈspænə] n. BrE, tech. га́ечны ключ

throw a spanner in the works BrE ≅ то́ркаць па́лкі ў ко́лы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

establishment [ɪˈstæblɪʃmənt] n.

1. заснава́нне, стварэ́нне

2. fml устано́ва

3. the Establishment звыч. derog. істэ́блішмент, пану́ючыя вярхі́, кіру́ючыя ко́лы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

бе́жанскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бежанцаў. Рыпучыя колы бежанскай фурманкі мелюць жарству дарогі, якая вядзе немаведама куды. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)