Порыстая горная парода вулканічнага або асадкавага паходжання, якая выкарыстоўваецца як будаўнічы матэрыял. Вапнавы туф. □ У аддзелцы калон упершыню выкарыстаны .. туф, дэкаратыўная кераміка, чаканка.«ЛіМ».
[Ад лац. tofus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
pottery[ˈpɒtəri]n.
1.кера́міка, ганча́рныя вы́рабы
2. ганча́рная спра́ва;
pottery industry ганча́рная вытво́рчасць
3. ганча́рня, ганча́рная майстэ́рня
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ceramics
[səˈræmɪks]
n., pl.
1) ганча́рная вытво́рчасьць, кера́мікаf.
2) гліня́ныя або́ парцаля́навыя вы́рабы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
п’езакера́міка
(ад п’еза- + кераміка)
керамічныя матэрыялы з п’езаэлектрычнымі (гл.п’езаэлектрычнасць) уласцівасцямі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фотакера́міка
(ад фота- + кераміка)
упрыгожанні на керамічных вырабах, нанесеныя спосабам фатаграфіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ГАРАДО́К,
археал. помнікі (гарадзішча і селішча) каля в. Гарадок Маладзечанскага р-на Мінскай вобл. На гарадзішчы ранняга жал. веку і сярэднявечча 2 культурныя пласты: на ніжнім знойдзена штрыхаваная кераміка і праслойка пажарышча; на верхнім — кераміка 16—17 ст. і фрагменты паліхромнай і аднаколернай зялёнай кафлі, арнаментаванай раслінным ці геам. малюнкам, узорам з гербам «Ружа», сцэнамі палявання, казачнымі сюжэтамі, выявамі чалавека, амура, цмока і інш. На селішчы знойдзены фрагменты посуду эпохі Кіеўскай Русі, кераміка 14—17 ст.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
pottery
[ˈpɑ:təri]
n., pl. -teries
1) гліня́ныя ганча́рныя вы́рабы
2) кера́мікаf., ганча́рства n.
3) ганча́рня f. (майстэ́рня ганчара́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ве́джвуд
[англ. D. Wedgwood = прозвішча англ.кераміка (1730—1795)]
разнавіднасць англійскага фарфору з белымі рэльефнымі фігурамі на каляровым фоне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАРЭ́ЛЬСКАЯ КУЛЬТУ́РА,
археалагічная культура плямён паляўнічых і рыбаловаў канца 3 — канца 1-га тыс. да н.э. (позняга неаліту, бронзы і ранняга жалеза) на тэр. сучаснай Карэліі. У перыяд неаліту для яе характэрны грубыя прылады са сланцу і кварцу, мясцовая таўстасценная кераміка тыпу «сперынгс» і ямкава-грабеньчатая кераміка волга-окскага тыпу. У 2-м і 1-м тыс. да н.э. распаўсюджваецца танкасценная кераміка з Дамешкамі азбесту ў гліне. Выраб медных прылад вядомы з сярэдзіны 2-га тыс. да н.э., жалеза — з 4—3 ст. да н.э. Заснавальнікамі К.к. былі плямёны, што ўтварыліся ў выніку змяшэння мясц. насельніцтва (продкаў саамаў) з протаугра-фінамі, якія праніклі сюды ў 6—3-м тыс. да н.э. з Пд і ПдЗ.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГЕАКСЮ́Р,
старажытнае паселішча (4-е тыс. да н.э.) каля ст. Геаксюр на ПдУ Туркменістана. Пл. 12 га. У выніку раскопак выяўлены шматпакаёвыя жытлы з сырцовай цэглы, якія размяшчаліся па баках вузкіх вуліц, танкасценная кераміка, размаляваная геам. паліхромным арнаментам (т.зв.кераміка геаксюрскага тыпу), тэракотавыя статуэткі ў выглядзе сядзячых жаночых фігурак, часта са складанымі высокімі прычоскамі, пахавальныя збудаванні ў выглядзе купалападобных грабніц з калектыўнымі пахаваннямі. Магчыма, насельніцтва з’явілася тут у выніку племянных перасяленняў з паўд.-ўсх. абласцей Ірана.