шыпу́чы, -ая, -ае.
1. Які ўтварае шыпенне.
2. Які пеніцца і злёгку шыпіць ад выдзялення вуглякіслага газу (пра напіткі).
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шыпу́чы, -ая, -ае.
1. Які ўтварае шыпенне.
2. Які пеніцца і злёгку шыпіць ад выдзялення вуглякіслага газу (пра напіткі).
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Шчытаморднік усходні (
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
żmija
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
жаўтабру́х, ‑а,
Вялікая
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
піто́н, ‑а,
Вялікая неядавітая
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гі́дра, -ы,
1. У старажытнагрэчаскай міфалогіі: шматгаловая
2. Дробная бесхрыбетная кішачнаполасцевая жывёліна, прэснаводны паліп са шчупальцамі вакол рота.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
э́фа, ‑ы,
Ядавітая
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сляпу́н, слепуна,
Трапічная чэрвепадобная
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
яхі́дна, -ы,
1. Невялікая млекакормячая жывёліна, пакрытая іголкамі і поўсцю, водзіцца ў Аўстраліі і на астравах Ціхага акіяна.
2. Ядавітая аўстралійская
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
змее... (
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)