сра́щивать несов.

1. (заставлять срастаться) зро́шчваць;

2. техн. (соединять концы, края) злуча́ць, зро́шчваць; (сваривать) зва́рваць;

3. перен. з’ядно́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

amalgamate [əˈmælgəmeɪt] v. аб’ядно́ўваць; зліва́ць, злуча́ць; узбуйня́ць;

The two companies were amalgamated into one. Гэтыя дзве кампаніі былі аб’яднаны ў адну.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КАПУЛІРО́ЎКА (ад лац. copulare злучаць),

спосаб прышчэплівання раслін чаранком. Найб. пашыраны спосаб размнажэння пладовых дрэў і кустоў.

Пры простай К. (таўшчыня прышчэпы і прышчэпка да 1,5 см) на ніжніх канцах чарапка і галінкі робяць аднолькавыя па велічыні гладкія косыя зрэзы даўж. 3—4 см і накладваюць адзін на адзін так, каб іх камбіяльныя слаі супалі па ўсёй даўж. зрэзаў, шчыльна абвязваюць месца прышчэплівання плёнкай, цалкам закрываючы зрэзы. Верхні зрэз на прышчэпленым чаранку замазваюць садовым варам. Пры палепшанай К. сувязь прышчэпы з прышчэпкам больш трывалая, што дасягаецца з дапамогай язычкоў, якія робяцца на адлегласці ​1/3 ад ніжняга канца зрэзу на прышчэпе і на чаранку. Іх шчыльна прыкладваюць адзін да аднаго такім чынам, каб чаранок прасунуўся ўніз па зрэзе на прышчэп і ніжні канец зрэзу на чаранку супаў з пачаткам косага зрэзу на прышчэпе; потым месца прышчэплівання апрацоўваюць, як і пры простай К.

Капуліроўка простая (a) і палепшаная (б): 1 — зрэз прышчэпка; 2 — зрэз прышчэпы; 3 — злучэнне прышчэпка з прышчэпай; 4 — язычок.

т. 8, с. 30

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

articulate2 [ɑ:ˈtɪkjuleɪt] v.

1. я́сна выража́ць/фармулява́ць

2. ling. артыкулява́ць; выра́зна вымаўля́ць

3. злуча́ць;

an articulated lorry/truck грузаві́к з прычэ́пам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

connect [kəˈnekt] v.

1. злуча́ць; злуча́цца; звя́зваць; звя́звацца

2. дапасо́ўвацца (па раскладзе – пра транспарт)

3. асацыі́раваць

4. до́бра ста́віцца, разуме́ць (пра людзей)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

жані́ць, жаню, жэніш, жэніць; заг. жані; незак., каго, з кім і без дап.

Шлюбам злучаць у пару для сямейнага жыцця, рабіць жанатым (пра мужчыну). — Ці не думаеш, бабка, ты жаніць мяне? — Самі, панічок, жаніцеся... Колас. Сусед Ануфрэй жэніць свайго старэйшага сына. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сінтэзава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.

1. Зрабіць (рабіць) сінтэз (у 1 знач.); злучыць (злучаць), абагульніць (абагульняць). Як ні адзін з сучаснікаў, Купала сінтэзаваў набыткі літаратуры мінулага стагоддзя. Ярош.

2. Атрымаць (атрымліваць), утварыць (утвараць) шляхам сінтэзу (у 2 знач.). Сінтэзаваць фарбавальнікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камбінава́ць

(лац. combinare = звязваць, спалучаць)

1) злучаць розныя элементы ў пэўных суадносінах, размяшчаць у пэўным парадку (напр. к. фарбы);

2) рабіць, прыдумваць камбінацыі 2, 3.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

rejoin

[,ri:ˈdʒɔɪn]

1.

v.t.

злуча́ць, спалуча́ць нано́ва

2.

v.i.

ізно́ў далуча́цца, злуча́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Тра́сці́ць ‘прасейваць’ (ТС). Гл. трысціць2.

Трасці́цьзлучаць разам дзве або некалькі нітак’ (ТСБМ), ‘звіваць дзве ніткі ў адну’ (Сл. ПЗБ). Гл. трысці́ць1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)