Veréinbarung f -, -en пагадне́нне, здзе́лка, дамо́ва, дамо́ўленасць;

éine ~ tréffen* заключы́ць пагадне́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

біг-бі́знес

(англ. big business)

вялікая камерцыйная справа, маштабная гандлёвая здзелка, буйное прадпрымальніцтва.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

deal​1 [di:l] n.

1. : a great/good deal (of) шмат, бага́та;

She’s a good deal better today. Ёй сёння значна лепш.

2. пагадне́нне, здзе́лка

3. зда́ча (пра карты)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кантракта́нт

(фр. contractant, ад лац. contractus = здзелка)

асоба або арганізацыя, якія бяруць на сябе якія-н. абавязацельствы па кантракту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аўтра́йт

(англ. outright = прамы, поўны)

простая тэрміновая валютная здзелка, якая прадугледжвае плацяжы па форвардным курсе ў строга вызначаны тэрмін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хедж

(англ. hedge = перашкода)

экан. тэрміновая здзелка, заключаная для страхоўкі ад магчымага змянення цэн.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

каба́льны

1. (пра таго, хто ў кабале) léib¦eigen, hörig;

2. перан. (які закабаляе) drückend, knéchtend;

каба́льны дагаво́р áusbeuterischer Vertrág;

каба́льная здзе́лка úngleiches [úngerechtes] Ábkommen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

transaction [trænˈzækʃn] n.

1. здзе́лка, спра́ва;

engaged in various transactions заня́ты ро́знымі спра́вамі

2. вядзе́нне (спраў)

3. pl. transactions пра́цы, пратако́лы, навуко́выя запі́скі;

Transactions of the Philological Society пра́цы філалагі́чнага аб’ядна́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nieopłacalny

nieopłacaln|y

неаплатны; нерэнтабельны; нявыгадны;

~a produkcja — нерэнтабельная вытворчасць;

~a transakcja — нявыгадная здзелка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

арбітра́ж

(фр. arbitrage)

1) вырашэнне спрэчных пытанняў арбітрамі; трацейскі суд;

2) орган па вырашэнню гаспадарчых спрэчак;

3) камерцыйная дзейнасць, звязаная з выкарыстаннем розніцы цэн аднолькавых біржавых аб’ектаў (каштоўных папер, тавараў) на розных рынках, каб атрымаць прыбытак;

а. валютны — здзелка, якая дазваляе атрымаць прыбытак з розніцы ў курсах валюты на розных валютных рынках;

а. працэнтны — здзелка, якая дазваляе атрымаць прыбытак з розніцы ў працэнтных стаўках па розных валютах;

а. таварны — здзелка, якая дазваляе атрымаць прыбытак з розніцы ў цэнах на адзін і той жа тавар на розных рынках;

а. фондавы — здзелка, якая дазваляе атрымаць прыбытак з розніцы паміж курсамі адной і той жа каштоўнай паперы на розных рынках фіктыўнага капіталу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)