jingle​1 [ˈdʒɪŋgl] n.

1. звон, перазво́н

2. каро́ткая рэкла́мная пе́сенька

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

brzęk, ~u

м. бразганне; звон

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

наба́т наба́т, род. (о большом барабане) наба́та и (о сигнале) наба́ту м., звон, род. зво́ну м.;

◊

бить в наба́т біць у звон (наба́т);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Glóckengeläute n -s, - звон, перазво́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кайда́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кайданоў. Кайданны звон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гусля́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гусляў. Гуслярны звон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вечавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да веча. Вечавы звон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бо́мкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Адзывацца звонкім гулам (пра звон, гадзіннік і пад.). Звон, нібыта на хаўтуры, засмучона з вежы бомкаў... Дубоўка. // Звонка гусці. У палісадніку працавіта бомкаў чмель. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сярэ́браны в разн. знач. сере́бряный;

~ная руда́ — сере́бряная руда́;

~ная лы́жка — сере́бряная ло́жка;

с. звон — сере́бряный звон;

с. блішча́к — мин. сере́бряный блеск;

○ ~нае вясе́лле — сере́бряная сва́дьба

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сярэ́браны, -ая, -ае.

1. Зроблены з серабра.

Сярэбраная лыжка.

2. Які змяшчае серабро.

Сярэбраная руда.

3. перан. Колерам або бляскам падобны да серабра.

С. іней.

4. Меладычна звонкі, высокага тону.

С. голас.

С. звон.

◊

Сярэбранае вяселле — дзень дваццаціпяцігоддзя шлюбнага жыцця.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)