léibhaft, léibhaftig a увасо́блены; перан. вы́літы, жывы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sprightly

[ˈspraɪtli]

adj.

жывы́, ціка́вы, займа́льны; жва́вы, вясёлы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vivacious [vɪˈveɪʃəs] adj. жывы́, жва́вы, бадзёры; жыццяра́дасны;

She gave a vivacious laugh. Яна весела засмяялася.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АКСІ́МАРАН, аксюмаран (грэч. oxymōron дасціпна-недарэчнае),

спалучэнне процілеглых або кантрастных паняццяў, якія лагічна выключаюць адно аднаго, але ўжытыя разам ствараюць новы маст. вобраз («звонкая цішыня», «пакутлівае шчасце», «жывы труп»).

т. 1, с. 206

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пісьмано́сец, ‑носца, м.

Паштальён. У гэты час зайшоў калгасны пісьманосец, ён прынёс паведамленне ад генерал-маёра Крывашэйна, што Ігнась Налівайка жывы. Гурскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sprightly [ˈspraɪtli] adj. вясёлы, жва́вы, ажы́ўлeны;

sprightly style жывы́ стыль; бо́йкае пяро́;

sprightly steps лёгкія кро́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

picturesque

[,pɪktʃəˈresk]

adj.

1) маляўні́чы

2) во́бразны; жывы́ (апіса́ньне)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

літамура́цыя

(ад літа- + лац. murus = сцяна)

разнавіднасць імурацыі, калі жывы арганізм замуроўваецца ў працэсе ўтварэння горных парод і гіне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Rósenhecke f -, -n жывы́ плот з ру́жавых кусто́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адмо́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць адмоўнага. У гэтым рамане паказан таксама поп, але ён паказан як жывы чалавек, з усімі сваімі адмоўнасцямі і дадатнасцямі. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)