Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Жалаба́ціцца ’выгінацца, карабаціцца’ (Карэліц., Нар. сл., 86). Параўн. укр.жоло́битися ’карабаціцца’, рус.желоби́ть ’рабіць жолаб’ і да т. п. Утворана суф. ‑іц + ца ад прым. *жалабаты ’жалабаваты’, вытворнага ад наз. жолаб.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПАЛА́У,
глыбакаводны жолаб у паўд.зах. частцы Ціхага ак. ўздоўж усх. падножжа аднайм. астраўной дугі. Даўж. 350 км, сярэдняя шыр. 86 км, найб.глыб. 8138 м.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
żłób, żłobu
м.
1.жолаб;
2.перан. кармушка, яслі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
◎ Кры́па ’жолаб у крыніцы’ (Федар. Рук.), ’кармушка’ (Сл. паўн.-зах.). Запазычанне праз польск.krypa ’прыстасаванне для кармлення коней’ з ням.Krippe ’жолаб’ ці больш верагоднае (улічваючы значэнне беларускіх слоў) непасрэднае запазычанне з нямецкай мовы (параўн. Слаўскі, 3, 88).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лотак ’жолаб для спуску вады’ (касцюк., КЭС). Да латак (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Falzm -es, -e тэх. паз, фальц, жо́лаб
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Múldef -, -n
1) геафіз. лагчы́на, нізі́на
2) кары́та, жо́лаб
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Жало́нка ’пасудзіна ў свідравіне’ (ТСБМ). З рус.жело́нка ’тс’, памянш. ад жёлн, жолон, звязанага з жёлоб (гл. жо́лаб). Фасмер, 2, 43.