bruise​2 [bru:z] v.

1. рабі́ць сінякі́; удара́ць

2. душы́ць; душы́цца; біць; бі́цца (пра садавіну)

3. хвалява́ць, абража́ць (пачуцці)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

strangle [ˈstræŋgl] v.

1. душы́ць, даві́ць;

a strangled cry заглу́шаны плач

2. заглуша́ць, прыглуша́ць;

strangle an insurrection задушы́ць бунт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

драселі́раваць

(ням. drosseln = душыць)

паніжаць ціск газу (вадкасці) у месцах праходжання яго праз звужэнні ў трубе або праз порыстую перагародку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

dławić

незак. душыць; ціснуць;

dławić krytykę — заціскаць крытыку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dämpfen I vt памянша́ць, тушы́ць, прыглуша́ць;

den Áufstand ~ душы́ць паўста́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unterdrücken vt

1) душы́ць, падаўля́ць, тлумі́ць, прыгнята́ць

2) заглуша́ць, стры́мліваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

каня́тнік, ‑а, м.

Разм. Пра ваўка, які душыць коней. Ён слухаў разам з намі воўчыя песні і расказваў, як учора ноччу конюх у іх на ўчастку з кладоўкі праз акно аблажыў аднаго старога канятніка. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прыдусі́ць ’прыціснуць (пра хваробу)’ (воран., Сл. ПЗБ). Запазычана з польск. przydusić ’тс’, прэфіксальнага ўтварэння ад dusić ’душыць; ціснуць’, якое ўзыходзіць да прасл. *dušiti. Адносна палемікі вакол зах.-слав. ‑sʼ‑ на месцы прасл. ‑šʼ‑ (архаізм ці наватвор?) гл. ЭССЯ, 5, 165, а таксама ў Брукнера, 104; Слаўскага, 1, 181. Параўн. рус. прабалт. дуси́ть ’душыць’, якое таксама, відаць, з польскай (Анікін, Этимология, 279; тут і меркаванне аб літоўскай крыніцы).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

задира́ть несов.

1. в разн. знач. задзіра́ць; см. задра́ть​ 1;

2. (умертвлять) задзіра́ць, заду́шваць, душы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

suffocate [ˈsʌfəkeɪt] v. душы́ць; душы́цца; задыха́цца;

suffocate with rage задыха́цца ад раз’ю́шанасці;

He was suffocated in water. Ён захлябнуўся ў вадзе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)