Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
валачы́льня, ‑і, ж.
Спец. Стальная дошка для валачэння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гры́фельны, ‑ая, ‑ае.
Зроблены з аспіднага сланцу. Грыфельная дошка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абза́, ‑ы, ж.
Неабрэзаны край дошкі. Дошка з абзой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напаўава́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае форму паўавала. Напаўавальная дошка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памацава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., што.
Разм. Праверыць на трываласць. — Ты бачыш? Як бы дошка адна дыша, зварухнулася.. — Гэта табе, швагрусь, здалося. — Не, гэтая дошка быццам... — Памацуй нагамі.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АБА́К, абака
[ад грэч. abax (abakos) дошка],
1) дошка для арыфм. вылічэнняў, якой карысталіся ў Стараж. Грэцыі і Рыме, пазней у Зах. Еўропе (да 18 ст.). Першапачаткова гладкая дошка, пасыпаная пяском і падзеленая на палосы, у якіх размяшчаліся лічыльныя маркі (каменьчыкі, косці, манеты). У краінах Д. Усходу карысталіся кіт. абакам — суанпанам,
у Расіі — лічыльнікамі.
2) У намаграфіі абакі — спец. лічыльныя намаграмы.
3) У архітэктуры — плоская, квадратная ў плане пліта, на якую апіраецца антаблемент; верхняя частка капітэлі. Як элемент класічнага арх.ордэра з’явіўся ў Стараж. Грэцыі. У розных тыпах ордэра набываў своеасаблівую маст. апрацоўку: прафіляванне і арнаментыку ў выглядзе іонікаў у іанічным, ляпныя разеткі ў карынфскім і кампазітным ордэрах. Пашыраны пераважна ў манум. мураваных і драўляных палацавых і грамадскіх збудаваннях класіцызму.
