cheerful [ˈtʃɪəfəl] adj.

1. бадзёры, вясёлы, ра́дасны

2. я́ркі, све́тлы (пра дзень)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мажо́рны

(ад мажор)

1) муз. які адносіцца да мажору;

2) перан. бадзёры, вясёлы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

merriness

[ˈmerinəs]

n.

вясёлы настро́й

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

blithe

[blaɪð]

adj.

шчасьлі́вы, вясёлы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wesoły

wesoł|y

вясёлы;

~a panienka — прастытутка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

jovial [-'via:l] a жыццяра́дасны, вясёлы, жва́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

amüsánt a сме́шны, паце́шны, вясёлы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

«ПАСТУШО́К»,

старадаўні бел. нар. танец, заснаваны на пастухоўскіх гульнях. Муз. памер ​2/4. Тэмп умераны. Характар танца вясёлы, заўзяты. Танцоры імітуюць паводзіны статка. Пастушок, які ўмела валодае пугай, прымушае ўсіх падпарадкавацца яго волі. Зафіксаваны ў 20 ст. ў в. Наркі Чэрыкаўскага р-на Магілёўскай вобл. І.​Серыкавым.

Л.​К.​Алексютовіч.

т. 12, с. 174

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

жарто́ўны, ‑ая, ‑ае.

Вясёлы, забаўны, які мае характар жарту. Беларускія народныя жартоўныя песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

high-spirited [ˌhaɪˈspɪrɪtɪd] adj.

1. вясёлы; жва́вы (пра чалавека)

2. жва́вая, гарэ́злівая (пра жывёліну)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)