przywiązanie
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przywiązanie
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Páppenheimer:
ich kénne méine ~ я ве́даю, з кім ма́ю спра́ву;
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
братазабо́йства, ‑а,
1. Забойства свайго
2. Забойства чалавека свайго класа, сваёй нацыі, свайго народа ў часе вайны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АЛЬБЕ́РТ II ((Albert)) (
бельгійскі кароль з 1993. Скончыў ваенна-марское вучылішча ў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
наме́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ІА́КАЎ,
у Бібліі малодшы з двух сыноў-блізнят Ісака і Рэвекі. Адкупіў у
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
наска́рдзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чужы́, -а́я, -о́е.
1. Не ўласны, які належыць каму
2. Не звязаны роднаснымі, сваяцкімі, блізкімі адносінамі.
3. Які не з’яўляецца месцам пастаяннага жыхарства, радзімай для каго
4. Далёкі па сваіх поглядах, інтарэсах ад чаго
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зга́дка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
баране́са, ‑ы,
Жонка ці дачка барона.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)