БЕЙРУ́Т,

горад, сталіца Лівана. Размешчаны на скалістым п-ве на ўсх. узбярэжжы Міжземнага м. 1,1 млн. ж. (1990). Трансп. вузел. Міжнар. аэрапорт. Порт (вываз цытрусавых, яблыкаў, аліўкавага алею, шоўку-сырцу, воўны). Праз Бейрут ідзе транзітны гандаль краін Б. і Сярэдняга Усходу з Еўропай і інш. рэгіёнамі. Прамысл. і гандл.-фінансавы цэнтр Лівана. У Бейруце і яго прыгарадах каля 70% усіх прамысл. прадпрыемстваў краіны. Тэкст., харч., гарбарная, нафтаперапр., цэм., металаапр. прам-сць. Цэнтр турызму. 4 ун-ты. Музеі: Нац. музей Лівана, прыгожых мастацтваў, амер. ун-та.

Вядомы з 15 ст. да нашай эры пад назвай Берыт, горад і порт Фінікіі. У 3 ст. да нашай эры — 4 ст. нашай эры значны гандл.-рамесны цэнтр, меў аўтаномію і права чаканіць манету. З 635 у складзе Арабскага халіфата. У 1110—1291 (з перапынкам) пад уладай крыжаносцаў, у 14—15 — егіп. мамлюкаў. У 1516—1918 у складзе Асманскай імперыі. Пры эміру Фахр-ад-дзіне II (1590—1635) сталіца створанай ім незалежнай ліванскай дзяржавы, рэзідэнцыя эміра. У 1920—43 адм. цэнтр падмандатнага Францыі Лівана. З 1943 сталіца Ліванскай Рэспублікі. У 1952—75 фін. і банкаўскі цэнтр Б Усходу. Моцна пацярпеў у час працяглай грамадз. вайны (1975—90).

У горадзе захаваліся рэшткі фінікайскіх, рымскіх і візант. збудаванняў. Сярод арх. помнікаў сярэднявечча мячэць Амара (Джамі аль-Амары, перабудавана ў 1291 з царквы Іаана Хрысціцеля) і «Палацавая мячэць» (пач. 16 ст.). Сучасны Бейрут — з прамымі вуліцамі, шырокай набярэжнай і 3 гал. плошчамі, забудаваны шматпавярховымі дамамі (арх. А.Табет і інш.). У паўн. частцы горада — атэлі «Сен-Жорж» і «Фінікія», будынак Мін-ва юстыцыі, стадыён на 100 тыс. гледачоў і інш. За 25 км ад Бейрута — палац Бейт-эд-дзін, аздоблены мармурам і размалёўкай (19—20 ст.).

т. 2, с. 375

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

чэк м. фін., бухг.

1. (банкаўскі) Scheck m -s, -s, Bánkscheck m;

даро́жны чэк Réisescheck m;

чэк на прад’яўніка́ Ínhaberscheck m;

пратэрмінава́ны чэк verfállener Scheck;

вы́пісаць чэк éinen Scheck áusstellen; [schréiben*];

выстаўля́ць [прад’яўля́ць] чэк да апла́ты éinen Scheck zur Záhlung vórlegen;

гасі́ць чэк éinen Scheck tílgen [begléichen*];

інкасава́ць чэк éinen Scheck inkassíeren;

плаці́ць па чэ́ку éinen Scheck éinlösen;

2. (касавы) Kássenzettel m -s, -s, Kássenbon [-ˏbõ: i -ˏboŋ] m -s, -s, Bon m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nadzór, ~oru

nadz|ór

м. [nad-zór] нагляд; кантроль;

sprawować ~ór nad kim/czym — здзяйсняць кантроль над кім/чым; кантраляваць каго/што;

pod ~orem — пад наглядам; пад кантролем;

podlegać ~orowi — быць пад наглядам;

nadzór bankowy — банкаўскі нагляд;

nadzór celny — мытны кантроль

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пераво́д​I м.

1. (перамяшчэнне) Ǘberführung f -, -en; Úmstellung f -, -en, Verlégung f -, Verlágerung f -; Versétzung f -;

пераво́д на і́ншую пра́цу Úmsetzung auf éinen ánderen Árbeitsplatz;

пераво́д на вае́ннае стано́вішча Úmstellung auf den Krieg;

2. (грошай) Überwéisung f -, -en, Géldüberweisung f -;

ба́нкаўскі пераво́д Bánkü-berweisung f, Ánweisung auf éine Bank;

3. (стрэлак гадзінніка) Stéllen n -s;

чыг. пераво́д стрэ́лак Wéichenstellen n -s;

4. матэм. Úmrechnung f -, -en;

5. (малюнка і г. д.) Dúrchpausen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

note

[noʊt]

1.

n.

1) за́піс -у m., за́цемка, ната́тка f.

2) ува́га f.

3) заўва́га, зно́ска, спасы́лка f.

4) запі́ска f.

5) (дыпляматы́чная) но́та

6) но́та f.

7) птушы́ны сьпеў або́ крык

8) пе́сьня, мэлёдыя f.

9) расьпі́ска f. (дакумэ́нт)

10) банкно́т -а m., ба́нкаўскі біле́т

2.

v.

1) запі́сваць

2) ува́жна глядзе́ць, уважа́ць, заўважа́ць; браць на ўва́гу

3) пака́зваць на што, абазнача́ць, зна́чыць

•

- compare notes

- strike the right note

- take note of

- take notes of

- make a note of

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

czek, ~u

м. чэк;

czek bankowy — банкаўскі чэк;

czek bez pokrycia — чэк без забеспячэння;

czek imienny — імянны чэк;

czek in blanco — незапоўнены чэк;

czek na okaziciela — чэк на прадяўніка;

czek podróżny — турыстычны чэк;

czek rozrachunkowy — разліковы чэк;

wystawić czek — выпісаць чэк;

zapłacić ~iem — заплаціць чэкам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

konto

kon|to

н. рахунак;

~to bankowe — банкаўскі рахунак;

mieć na ~cie — мець на рахунку;

~tо dewizowe — валютны рахунак;

~tо osobowe — асабовы рахунак;

stan ~ta — сальда па рахунку;

otworzyć (zamknąć) ~to — адкрыць (закрыць) рахунак;

wpłacić na ~to — пакласці на рахунак;

na czyje ~to — на чый рахунак;

na to ~to — наконт гэтага;

zapisać na swoje ~to — палічыць сваім дасягненнем

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

біле́т м.

1. (праязны) Fáhrschein m (e)s, -е (папяровы), Fáhrkarte f -, -n (кардонны);

бяспла́тны біле́т Fréifahrkarte f;

ме́сячны біле́т Mónatskarte f;

сезо́нны біле́т Zéitkarte f;

біле́т на самалёт Flúgschein m -(e)s, -е; Flúgticket n -s, -s;

2. (уваходны) Éintrittskarte f -, -n, Éinlasskarte f;

пастая́нны біле́т (абанемент) Dáuerkarte f;

запраша́льны біле́т Éinladungskarte f -, -n;

3. (членскі) Buch n -(e)s, Bücher; Áusweis m -es, -е;

вайско́вы біле́т Sóldbuch n;

парты́йны біле́т Partéibuch n;

прафсаю́зны біле́т Gewérkschaftsbuch n;

студэ́нцкі біле́т Studéntenausweis m;

біле́т чытача́ Léserkarte f;

экзаменацы́йны біле́т Prüfungszettel m -s, -, Áufgabenzettel m, Áufgabenblatt n -(e)s, -blätter;

4. эк. Schein m -(e)s, -e;

ба́нкаўскі біле́т Géldschein m -(e)s, -e, Bánknote f -, -en;

дэпазі́тны біле́т Deposítenschein m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bank

I [bæŋk]

1.

n.

1) на́сып, вал -у m.

2) бе́раг -а m. (ракі́, во́зера)

3) меліна́ f.; рыф -а m.

4) схон, схіл, нахі́л -у m.

5) крэн -у m. (нахі́л самалёта пры паваро́це)

2.

v.t.

1) рабі́ць на́сып, насыпа́ць валы́, абво́дзіць на́сыпам

2) скіда́ць, нава́льваць у ку́чу, нагрува́шчваць

3) нахіля́ць (самалёт пры паваро́це)

4) прысыпа́ць аго́нь по́пелам

II [bæŋk]

1.

n.

1) банк -у m.

2) банк -у m. (у гульні́ ў ка́рты)

2.

v.i.

1) ве́сьці банк, быць банкі́рам; трыма́ць банк у гульні́

2) трыма́ць гро́шы ў ба́нку, мець ба́нкаўскі раху́нак

3.

v.t.

кла́сьці гро́шы ў банк

•

- bank on

III [bæŋk]

1.

n.

1) рад, шэ́раг -у m.

bank of keys — клявіяту́ра (арга́наў, друкава́льнай машы́нкі, кампу́тара)

2)

а) ла́ўка на гале́ры

б) весьляры́ на гэ́тай ла́ўцы

в) рад вёслаў

2.

v.t.

уклада́ць, стаўля́ць у рады́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kredyt, ~u

м. крэдыт;

kredyt bezprocentowy — беспрацэнтны крэдыт;

długoterminowy — доўгатэрміновы крэдыт;

kredyt inwestycyjny — інвестыцыйны крэдыт;

kredyt lombardowy — ламбардны крэдыт;

kredyt mieszkaniowy — крэдыт на жыллёвае будаўніцтва;

kredyt oprocentowany — крэдыт пад працэнты;

kredyt państwowy — дзяржаўны крэдыт;

kredyt pieniężny — грашовы крэдыт;

kredyt zagraniczny — замежны крэдыт;

korzystać z ~u — карыстацца крэдытам;

przyznać kredyt — даць крэдыт;

udzielić ~u — выдаць крэдыт;

kredyt bankowy — банкаўскі крэдыт;

kupować na kredyt — купляць у крэдыт;

zachwiać kredyt — падарваць крэдыт;

ograniczenie ~u — абмежаванне крэдыту;

kredyt zaufania — крэдыт даверу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)