odbity

1. адбіты, адлюстраваны;

2. надрукаваны;

pierwszy arkusz odbity — першы аркуш надрукаваны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

та́йм-шыт

(англ. time-sheet, ад time = час + sheet = аркуш, ведамасць)

суднавы дакумент на пагрузачныя аперацыі, які складаюць у замежных портах партах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

друкава́ны

1. прич. печа́танный;

2. прил. печа́тный;

~нае сло́ва — печа́тное сло́во;

~ныя лі́тары — печа́тные бу́квы;

~ныя варыя́нты ве́рша — печа́тные вариа́нты стихотворе́ния;

д. а́ркуш — печа́тный лист

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

а́ўтарскі utor-, Autren-, Verfsser-, rheber-;

а́ўтарскае пра́ва юрыд. rheberrecht n -(e)s, -e;

а́ўтарскі а́ркуш палігр. Autrenbogen m -s -bögen, Verlgsbogen m, Drckbogen m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

карт-бла́нш

(фр. carte blanche = белы аркуш)

1) чысты бланк, падпісаны асобай, якая дае іншай асобе права запоўніць яго;

2) перан. неабмежаванае паўнамоцтва.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

inlay

1. [ɪnˈleɪ]

v., -laid, -laying

1) уклада́ць, устаўля́ць

2) інкрустава́ць

2. [ˈɪnleɪ]

n.

1) інкруста́цыя f.

2) уста́ўлены а́ркуш або́ малю́нак у кні́гу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drukarski

друкарскі;

arkusz drukarski — друкарскі аркуш;

błąd drukarski — друкарская памылка;

chochlik drukarski — памылка друку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

płachta

ж. полка; палотнішча; радно; радніна;

płachta papieru — вялікі аркуш паперы;

czerwona płachta — чырвоная ануча

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ін-фо́ліо

(лац. in folio = літар. у аркуш)

фармат кнігі, альбома або іншага выдання, калі старонка складае палавіну стандартнага папяровага аркуша (гл. таксама фаліянт 1).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

signature

[ˈsɪgnətʃər]

n.

1) по́дпіс -у m.

2) Mus. ключ -а́ m.

3) Print.

а) сыгнату́ра f.

б) а́ркушm.

4) Radio пазыўна́я мэлёдыя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)